Fara í aðalinnihald

Afmælisbarnið, hjátrú ofl

Pottastrákurinn sagði:

Nú tel ég mig vera jarðbundinn mann en af og til fer ég að hugsa hvort hjátrúin hafi læðst að mér aftan frá. Í gærkvöldi fór afmælisbarnið hún Ásta Lísa að sofa í allra fyrsta falli og Baldur líka. Þá lét ég þau orð falla í bríarí að það væri nú of gott til að vera satt (sbr orð Bigga Bjarna á sólbökuðu þakinu, veðrið var svo gott að það gæti ekki vitað á gott), eitthvað hrikalegt hlyti að vera að bresta á...


En ekki voru það neinar hamfarir sem dundu yfir okkur, heldur virðist sem Ásta Lísa ætli að hefja afmælisdaginn sinn í einhverjum veikindum. Hún er alla veganna búin að vera að vakna nokkrum sinnum í nótt og var ekki eins og hún á að sér að vera í morgun. Eitthvað tuskuleg greyið, gæti verið augntannapirringurinn. Hún var svo ómöguleg greyið að daman fékk stíl og lagðist til hvílu fyrir rúmlega 2 tímum síðan. Vonandi hressist daman og kemur skríkjandi niður og fer að rífa í allar skúffur og hurðir eins og hún er vön.

Það hefur nefnilega æði oft verið þannig að þegar við Hanna nefnum það hvað það er nú orðið langt síðan blessuð börnin veiktust að þá er það eins og við manninn mælt að það skellur á með hita og hor næsta dag. Tilviljun?

Mikið er gott að heyra í vinalegu röddunum af Rás 2, þó sérstaklega Sveini í hádegisfréttunum þrátt fyrir að umræðuefnið væri mér ekki nákomið: hækkandi fiskverð Icelandic Group í Asíu.

Jæja best að kíkja á hvernig skinkunni vegnar í soðferlinu og setja hjónabandssælurnar inn í frystinn. Hanna og Baldur eru úti í hjólatúr til Holte. Þau ættu nú aldeilis að fá loft í lungun því það blæs svolítið hérna þessa stundina og laufblöðin feykjast unnvörpum af trjánum. Haustið er komið.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.

Draumaferðin - komin í gang

Nú þegar búið er að stúdera og samræma atburðardagskrárnar fer allt í gang. Ég byrja annan í jólum á 25km fjallahjólatúr með góðum hópi og það verður að segjast að landslagið er nokkuð frábrugðið. Í stað drullu og sleipra rótarbunka þarf að venjast lausamöl (tækla eins og drullu) og stórgrýttar holur. Einnig hjóluðum við kafla þar sem malarvegurinn minnti glettilega á vestfirskt þvottabretti þar sem demparar framan og aftan fengu heldur betur að vinna fyrir hverri rifflu. Fjölskyldan leigir sér tennisspaða og völl og spreytir sig í klukkutíma í sólinni. Hanna er dugleg að hlaupa og prófa ýmislegt svo sem Zumba, Funkdans, afródans og fullorðins sundæfingu sem var nokkuð krefjandi. Þriðja í jólum leigjum við okkur öll fjallahjól og tökum túr inn til næsta bæjar, Gran Tarjal, þar sem við spókum okkur og snæðum dýrindis pizzu og guðdómlegan ís við ströndina. Svo er það bara að skella sér í krakkaklúbbinn eða busla í lauginni þess á milli. Nú eða skella sér í ræktina, prófa bodytoning (ha

Draumaferðin - komið á áfangastað

Jóladagsmorgun 2011 og það er ræs klukkan 4 að morgni eftir örfáar svefnstundirnar. Það er rok og rigning á E47 á leið út á Kastrup flugvöll, en það á eftir að breytast... Fjölskyldan dormar og sefur til skiptis á milli sögubrota frásagnaglaða aðstoðarflugstjórans um ferðalög danskra víkinga suður eftir álfunni. Fróðlegt, en ég vildi nú samt heldur sofa eins og lofað var eftir mat og fríhafnarprang. Það eru svo nokkur viðbrigði að koma í 20 gráðu hitann og hrjóstrugt eldfjallalandslag þar sem regn er greinilega ekki oft á dagskránni. Eftir 45 mínútna rútuferðalag í gegnum landslag sem líkist Reykjanesinu allmikið komum við á áfangastað, Las Playitas ! Við erum rösk að tékka okkur inn og pakka upp og þá er bara að taka út svæðið og skoða það sem í boði er næstu vikuna. Það eru lögð drög að dagskrá næstu daga og heimilisfaðirinn skráir sig til leiks í 25 km fjallahjólatúr næsta dag. Sundlaugin og krakkaklúbburinn tekinn út og allt fær bestu einkunn. Helstu nauðsynjar bornar í hús úr