Fara í aðalinnihald

Á vegum úti - D8: Tilburg

Það er vaknað um áttaleytið. Snemma í dag því hreingerningardaman er mætt og það vantar frönskutúlk hið snarasta. Ásta hin fjöltyngna vippar sér upp og bjargar málum. Við röltum út á rólo eftir morgunmat og þegar líða tekur að hádeginu er fyllt á geymana með franskar+ís. Svo er kominn tími á að pakka og kveðja. Tilburg bíður.

Bærinn er undirlagður af bæjartívolíinu þannig að það eru smá krókaleiðir að Telefoonstraat. En við erum nokkuð góð að rata þetta í gott sem fyrstu atrennu og rúllum að hliðinu um sex-leytið. Það verða miklir fagnaðarfundir og kynningar á áður ókynntum fjölskyldumeðlimum. Snakk og skraf og krakkarnir fá spil í gjöf sem þau dunda sér með. Ásta Lísa verður nokkuð lunkin með apaspilið.

Eftir hressandi Enschiladas er gönguferð um bæinn þar sem hægt er að sjá vinnuflokka setja upp tæki og tjöld sem verða klár fyrir morgundaginn. Ekki laust við að það myndist spenna hjá ungviðinu og Baldur Freyr kortleggur óskalista morgundagsins. Það var því miður ekkert gras í boði til að spila fótbolta þannig að götubolti verður að duga.

Jæja, það er farið snemma í rúmið. Stór dagur á morgun. Baldur Freyr liggur í rúminu og er að melta þetta allt saman. Nú er hann í heimsókn hjá fólkinu sem hýsti föður hans fyrir 18 árum sem skiptinema. "Pabbi, mér finnst skrýtið að þú skiljir þetta tungumál. Mér líkar vel við Sjef og Paula, finnst þau søde". Alveg sammála. Þrátt fyrir ósamstæð tungumál þá næst vel að ná saman og þau leika á alls oddi við börnin.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.