Fara í aðalinnihald

Fjölskyldan sameinuð

Jæja, þá gerðist sá stórviðburður í kvöld að nettenging er komin í gagnið. Húsfreyjan sá um að rumpa af eilífðaruppsetningu TDC. Og það tókst í fyrsta, ótrúlegt. Hefði að sjálfsögðu ekki gerst hefði ég setið við lyklaborðið. Það votta þeir sem mig þekkja, enda er t.d. gsm síminn minn nýi eitthvað orðinn skrýtinn.


En hvað hefur gerst frá því ég skaut inn fréttum hér af innflutingi? Í stuttu máli: heilmargt. Hanna, krakkarnir og Anja komu hér til Danmerkur 4. sept og sótti ég þau á bílaleigubílnum sem við tókum í viku. Þá keyptum við okkur sófa, sófaborð, skenk ofl til að fylla upp í tómið á brakandi stofugólfinu. Áttum saman ágætis viku með Önju sem fékk að vígja svefnsófann sama kvöld og Jalla-Jallandi flutningsmennirnir komu með gripinn með sér. Anja fór svo heim þann 11. sept.

Við höfum verið að þreifa fyrir okkur með leikskóla og dagvistun enda Baldur orðinn til í að fá nýja leikfélaga. Við Hanna og Ásta Lísa erum svo sem ágæt, en ekki til lengdar sem leikfélagar... Tekin var rispa á þessum málum í dag og Hanna skoðaði 2 staði til viðbótar við þá 2 sem áður höfðu verið athugaðir. Umsóknir voru sendar inn og fingur krossaðir. Biðtími fyrir Ástu Lísu getur verið a.m.k. 10 vikur, vonandi eitthvað styttra fyrir Baldur.

Síðastliðinn sunnudag komu margir góðir gestir til okkar í Sölleröd. Fyrst komu Dagný, Hlynur og Kolbeinn Hrafn ásamt Petu. Við sátum úti í góða veðrinu (sem virðist ekki ætla að taka nokkurn enda...) dágóða stund seinnipartinn þar til leið að seinni hálfleik. Þá komu Jónas og stór-fjölskyldan rúntandi frá Hróaskeldu og varð samkoman enn gleðilegri fyrir vikið. Sérréttur hússins kom sterkur inn og stóðust fáir galdra Hjónabandssælurnar sem nýbökuð blikkaði gestina og freistaði ótvírætt.

Jæja, meiri myndir koma seinna og nú verður vefmyndavélin tengd. Þá förum við nú að verða aðeins sýnilegri alheiminum.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.