Fara í aðalinnihald

2 í gleði.

Snigillinn sagði:
Jæja ætli það sé ekki kominn tími til að deila því með ykkur hvað það er sem vekur gleði mína.

Í dag er rigning og er það fyrsta almennilega rigningin sem hefur komið síðan ég kom til landsins. Það hefur nefnilega verið ansi hlýtt svona þveröfugt við það sem hefur verið á Íslandi ;-) Ég vona samt að rigningin stadri aðeins stutt við því að á föstudagskvöldið mun elskuleg systir og vinkona, Sibbý Dögg Kayz mæta á svæðið. Og þar er komin ástæða fyrir gleði minni! Ég þakka veitta forvitni og tilgátur. En þetta með óléttuna, þá verð ég nú að segja að jafnmikið og ég elska börnin mín þá vona ég að sighlétt verði ég ekki í bráð.

Nóg er nú samt. Ég sagði síðast að 2 jaxlar eru á leiðinn hjá ÁLF en þeir eru nú barasta 4. Einn í hverju hólfi. Í morgun er hún meira búin að naga snuðið en að sjúga það.

En jæja hvað á ég nú að segja ykkur? Það hefur lítið gerst síðan síðast. Ég ætla nú að fara fljótlega að skoða atvinnur og skóla. Ég get kannski búist við því að geta farið að gera e-ð, annað en að vera "bara heima", í desember eða janúar.

Ég er farin að hafa miklar áhyggjur af hundahræðslunni hjá BFF. Hann fæst varla út úr húsi öðruvísi en í fanginu á manni og ekki séns að hann sé einn úti í garði. Hann hrekkur í kút við snöggar hreyfingar eins og t.d. ef hjól fer framhjá eða fugl flýgur af trjágrein. Hann vill burt hið snarasta ef hundar birtast og í gær þá stóð hann í miðjum tröpppunum hér úti þegar Mia (stelpa sem býr við hliðina á okkur) kom út með hundana sína tvo og hann gjörsamlega frýs af hræðslu, grætur og skelfur. Litla greyið, hann á svo erfitt með þetta. Ef þið hafið e-r ráð þá megið þið endilega deila þeim með mér.

Altså nú læt ég þetta gott heita. Við ætlum að fara á bókasafnið í Holte nú á eftir og á morgun förum við í heimsókn í leikskólann sem BFF er að byrja í á mánudag. Það er eins gott að hann geti ekki lesið því þá myndi hann harðneita því að hann væri að fara í leikskóla, hann segist vera búinn að vera þar og nú sé hann að fara að byrja í skóla.

Ástarkveðjur til ykkar allra um allan heim
Hanna

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.