Pottastrákurinn sagði: Nú tel ég mig vera jarðbundinn mann en af og til fer ég að hugsa hvort hjátrúin hafi læðst að mér aftan frá. Í gærkvöldi fór afmælisbarnið hún Ásta Lísa að sofa í allra fyrsta falli og Baldur líka. Þá lét ég þau orð falla í bríarí að það væri nú of gott til að vera satt (sbr orð Bigga Bjarna á sólbökuðu þakinu, veðrið var svo gott að það gæti ekki vitað á gott), eitthvað hrikalegt hlyti að vera að bresta á... En ekki voru það neinar hamfarir sem dundu yfir okkur, heldur virðist sem Ásta Lísa ætli að hefja afmælisdaginn sinn í einhverjum veikindum. Hún er alla veganna búin að vera að vakna nokkrum sinnum í nótt og var ekki eins og hún á að sér að vera í morgun. Eitthvað tuskuleg greyið, gæti verið augntannapirringurinn. Hún var svo ómöguleg greyið að daman fékk stíl og lagðist til hvílu fyrir rúmlega 2 tímum síðan. Vonandi hressist daman og kemur skríkjandi niður og fer að rífa í allar skúffur og hurðir eins og hún er vön. Það hefur nefnilega æði oft verið þannig ...