Fara í aðalinnihald

Undur Ameríkunnar

Á síðustu 4 vikum eða svo hef ég dvalið helminginn í Bandaríkjunum, Seattle nánar tiltekið. Þar hef ég tekið eftir nokkrum sérkennum og merkilegheitum:
  • Öryggisgæsla hefur aukist við innkomuna frá því á síðasta ári. Núna er krafist fingurskönnunar á öllum 5 fingrum beggja handa, plús mynd. Í fyrra voru þetta bara vísifingurnir og mynd.
  • Ég fékk líka að rúlla í gegnum landbúnaðarafurðaskannann þeirra. Þrátt fyrir að vera langt því frá Framsóknarmaður, ég hef bara litið út fyrir að vera með sveitasæluna í töskunni.
  • Kaffibúllur, þær eru svo margar að það jaðrar við að maður fái upp í kok. Í stofnborg Starbucks, Seattle, er þetta sérlega áberandi: tully's, seattle's best, starbucks, ofl ofl
  • Mér fannst alltaf vera lykt plantað út um allt. Á hótelunum, klósettunum, verslunarmiðstöðvum ofl. Einhvern vegin alltaf sama væmna blómalyktin, eða hvað svo sem það átti að líkjast.
  • Þið áttuð kannski von á þessu, en ég verð að segja nokkur orð um salernin þarna ytra. Fyrir það fyrsta eru þau með skálarnar í sköflungahæð þannig að það er nokkur kúnst að staðsetja sig. Ég get rétt ímyndað mér hvernig hávaxnir menn eins og Hannes yrðu að sitja með hnén klemmd við eyrun...
    Annað er að mörg salernin sturta ekki, heldur sjúga með offorsi þannig að manni krossbregður í fyrsta skiptið sem þetta gengur yfir. Ekki síst þegar þetta gerist sjálfvirkt við það að staðið er upp. Þar væri gaman að sjá fólkið bakvið tjöldin sem ýta á "sturt" þegar sést í skoruna...
  • Umferðin. Eins og margt annað hefur þetta ferli verið hámarkað til tímasparnaðar. Þá kemur ekkert gult ljós heldur skiptir beint úr rauðu í grænt. Einnig má taka hægri beygju á rauðu þegar leiðin er greið. Í Danmörku verður þetta aldrei leyft þar sem hjólreiðamennirnir eiga framgöngurétt á grænu, hvað þá rauðu!

Amen

Ummæli

Það skiptir líka beint úr rauðu í grænt hérna í Connecticut og það má beygja til hægri á rauðu nema annað sé tekið fram. Þetta er hins vegar ekki leyft í New York borg, öllum fimm hlutum hennar. Þar er ólöglegt að beygja til hægri á rauðu.
Annars, þar sem ég hef mikla reynslu af því að vera gangandi vegfarandi þessa dagana (mánuðina) þá hef ég komist að því að bílstjórar hérna í Ameríkuhreppi eru hvorki hrifnir af gangandi vegfarendum né hjólreiðamönnum. Það segir í umferðabæklingnum að gangandi/hjólandi eigi "right away" en það er frjálslega farið með það. Ég var næstum því keyrð niður af strætó á gönguljósi um daginn. Honum fannst greinilega óþarfi að stoppa fyrst þetta var bara gangandi vegfarandi. Kannski þarf að fækka farþegum í strætó, hver veit! Hérna eru gangséttar meira að segja taldar frekar óþarfar.

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.