Fara í aðalinnihald

Hönnudagur

daman sagði:

Af og til gerist þess þörft að breyta út af rútínunni og það er einmitt það sem ég gerði í dag, alveg meðvitað.

 


Ásta Lísa er sem betur fer orðin hress og fór til dagmömmunnar í dag. Hún er nú reyndar orðin svo hress að hún er farin að öskra af heilmiklum krafti ef ekki farið að vilja hennar. Daman er því hreinlega orðin hin versti vargur og á víst ekki langt að sækja það. Ég minnist myndar af nöfnu hennar þar sem sú var orðin ansi rauð í framan sökum öskurs. Ég vona bara að hún verði jafnskapgóð og nafnan!

Það var frí í leikskólanum hans Baldurs í dag vegna starfsdags og þar sem við vissum þetta með ágætum fyrirvara, þá var Fuz í fríi líka svo að þeir áttu feðgadag saman. Tókst hann með miklum ágætum og farið var í sund og fengið sér fransk hotdog.

Fyrst ÁLF fór til dagmömmunnar gekk það upp í dagbókinni að ég fengi eitt stykki frídag og var hann vel þeginn. Ég var búin að ákveða að fara og kaupa mér föt. Spenningurinn sökum þess var svo mikill að skynsamlegri sundferð var ýtt til hliðar og hafist handa bið búðarhlaup. En það fór nú eins og svo oft áður, því að þegar ákveðið hefur verið að versla föt þá virðast þau bara ekki á hverju strái. Því fór ég úr búð í búð og endaði svo á mínum uppáhaldsstað H&M og verslaði þar lítillega (en ekki nándar nærri eins mikið og hafði ætlað í upphafi).

Ég fór svo að velta því fyrir mér á leiðinni heim hvað þetta er merkilegt með mig og föt. Eins og ég tel mig vita hvar ég stend í lífinu gagnvart sjálfri mér þá verður það sífellt erfiðara fyrir mig að versla föt. Ástæðan er sú að ég fer alltaf í e-a afneitun á fatastíl mínum og reyni alltaf að fara að leita að e-u sem er öðruvísi. Ég enda svo alltaf á því að vita ekki hvað þetta "öðruvísi" er og er svo hundþreytt á þessu búðarrápi að ég hætti bara við allt. Ég þarf að vinna aðeins í þessu skitzo-i í mér og vera bara sátt við það sem mér finnst í alvörunni, ekki satt?

Nú er komið kvöld, ÁLF sofnuð og Fuz að lesa fyrir BFF. Madpakken stendur klár í ísskápnum og nú er komið að því að standa við gefin loforð. Við verðum að fara snemma í rúmið í kvöld........

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.