Fara í aðalinnihald

Regn, ragn og pyntingastopp

Ég eiginlega bara var á mörkum þess að trúa því hversu mikið magn gat
puðrast niður úr himninum í dag. Hanna fór í pæjuklipp hjá Elvu niðri í
bæ en við krakkarnir vorum heima að gormast við myndaskoðun, leik, át
og teiknimyndagláp. Á meðan skiptist á súld og úrhelli.

Þess má til gamans geta að júnímánuður 2007 var sá votasti frá upphafi mælinga í Danmörku. Júlimánuður er óðfluga að stefna í metmánuð. Við eigum rúmlega 25 mm eftir til að ná í 140 mm metið frá 1931. Einn dagur eftir, koma svo!
Olga, Sara og Anna: við reyndum að selja ykkur dönsku sumarblíðuna frá því fyrra án árangurs. Þið kusuð rétt í mars, fóruð heim í hólminn og nutuð veðurblíðunnar. Gott hjá ykkur...

Það svona smá súrnaði í genginu og við fórum loks af stað eftir hádegið að ná í hjól í viðgerð og á bókasafnið. Baldur tók smá drama yfir gleymdri plastflautu við brottför en annars bara allt þokkalega rólegt.

Garg, væl og tos á bókasafninu gerði ferðina styttri og skertri af gæðum en áður hefði verið vonast eftir. Við strunsuðum út með Ástu og Baldur í misjöfnum gír. Ásta hálfgólandi en Baldur bara almennt fúll. Keyptum brauðbollur á útleiðinni og tókum strikið út á bílastæði. Við útganginn stóðu strákur og stelpa um tvítugt á vegum Amnesty International í góðum tilgangi. Ófrávíkjanlegri beinni spurningunni var skellt á okkur á bestu stund: Vilt þú vera með í að stoppa pyntingar?

Eins eigingjarnt og það hljomar var mín fyrsta hugsun: myndir þú vilja hjálpa að stoppa okkar pyntingu? Kannski skipta bara við okkur; væri bara fínt að við Hanna myndum stilla okkur upp fyrir utan Kvickly og spyrja fólk um pyntingastopp. Þau tækju bara króana...

Það er kannski ekki að ástæðulausu að liðið (sérstaklega Baldur) séu svona mátulega óstöðug þessa dagana. Við erum búin að vera í fullu prógrammi í sumarfríi í Svíþjóð, Bon Bon land, Bakken o.s.frv. Til að setja punktinn yfir i-ið styttist æ meira í Íslandsför barna og Hönnu sem er tímasett á miðvikudaginn 1. ágúst. Baldur talar æ meira um að keyra yfir fjallið til að fara til afa Sæma og jafnvígt hótar hann í verstu hviðunum að flytja til Íslands í Kambahraunið.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.