Fara í aðalinnihald

Híbýli vindanna

{mosimage}Híbýli vindanna. Böðvar Guðmundsson, Mál og menning 1995.

Þennan sagnabálk átti ég alltaf eftir að lesa og hvaða tími er hentugri en einmitt nú þegar við Hanna eigum pantaða miða þann 5.febrúar á leikgerð Borgarleikhússins af þessu verki. Fyrstu kaflarnir lofa mjög góðu og held ég að allt það lof sem þessi bók hefur hlotið sé fyllilega verðskuldað.


Það er óhætt að segja að þetta sé góð bók. Böðvar nær að skapa lifandi frásögn af hokri og hremmingum Íslendinganna sem sigla á vit nýja heimsins til að reyna að byrja betra líf. Eymdin og áföllin eru þó eilíf og alveg magnað að þetta fólk skuli alltaf geta haldið áfram að lifa þrátt fyrir allt sem á dynur.

Alveg magnað þó hvað Böðvar nær að koma að húmor í frásögnina, þrátt fyrir það hversu eymdin er í raun mikil hjá sögupersónunum. Svolítið eins og manni fannst bara næstum fyndið hvað Bjartur í Sumarhúsum hafði það vont, enda vildi hann alls ekki hafa það gott. En það er önnur og stórfenglegri saga...

Leikgerð Borgarleikhússins var þó fremur mikil vonbrigði. Var þung og nánast eins og væri að rúlla í gegnum svipmyndir úr bókinni. Þegar Halldóra Geirharðs fór að láta móðan mása með tilþrifum um borð í skipinu, hrökk maður við, hvað var þetta? Það rann ekki upp fyrir mér fyrr en í hléinu að þetta var ögn af léttleika sem hafði látið mér krossbregða svona...

Lokið: 1. febrúar 2005

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.