Fara í aðalinnihald

Að kvöldi komið

Hanna sagði:

Jæja ætli ég sé ekki farin að skulda færslu hér inn. Við erum búin að vera að þvælast heilmikið síðustu daga og vikur og því lítill tími gefist til þess að vera í tölvunni. Þetta er búið að vera mikið gott frí, við sjá og upplifa mikið.

 


Það er nú ekki góðar fréttir af blessaðri beyglunni á bílnum, því að mannfj...... sem bakkaði á okkur í lok júnímánuðar neitar skaðanum og segist aðeins hafa tjónað hjá okkur hjólkoppinn. Við þurfum því að fara í hart með þetta mál og vona það besta. Það góða er kannski að þar sem hann játar e-ð á sig þá eigum við vonandi góðan möguleika. Djö.... pirrar það mig þegar fólk tekur ekki ábyrgð á gjörðum sínum, segist vera traustsins vert og lýgur svo allt af sér. Það er aldrei að vita nema við þurfum að nýta okkur Balkanmafíuna ;-)

Svo að ég svari ykkur varðandi námið sem ég komst inn í, þá kallast þetta nám Afspændingspædagog. Slóðin á skólann er www.skolenforpsykomotorik.dk ef þið viljið skoða þetta. Ég verð að viðurkenna að ég á enn erfitt með að koma innihaldi námsins saman í e-r orð svo að ég hvet ykkur til að skoða heimasíðuna. Ég hlakka til að byrja þó svo að ég kvíði því svolítið, ýmis praktísk atriði eins og økønomi eiga eftir að koma í ljós en ég hef ákveðið að hugsa eins og sannur Íslendingur; "þetta reddast allt saman" - ekki satt, Baba?

Ég verð í haust fríi frá 14. - 22. október og langar mikið að reyna að komast heim en það verður allt að koma í ljós. Er ekki alltaf að vera að draga í HHÍ? Er ekki kominn tími til að ég verði heppin?

Ég er ein heima með börnin þessa stundina, Baldur Freyr og Ásta Lísa farin að sofa og eru nú farin að sofa saman í herbergi, mikið sátt við það systkinin. Finnur er á langþráðum Beck tónleikum í Tivoli og Valla og Guðrún eru á Gavin De Graw tónleikum, einnig í Tivoli. Ég ákvað að skrifa nokkur orð hérna en er svo á leið upp í sófa með rauðvín og súkkó til að lesa Napóleons skjölin eftir Arnald Indriðason.

Ég er hálftóm, bókin kallar á mig og ég ætla að fleygja mér upp í sófa. Ég vona að þið eigið yndislegt kvöld og enn betri helgi. Munið að láta þá sem þið elskið vita af því.

Kys og knus
Hanna

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.