Fara í aðalinnihald

Að láta vin sinn berja á sér

{mosimage}
Ég lét drauma mína rætast í morgun og fór í langþráð finnskt sána. Við Jónas börðum hvorn annan með sérinnfluttum, frostþurrkuðum birkigreinum á milli þess sem við kældum okkur í kalda karinu.

Þessa vikuna er finnskt sánu þema og við skelltum okkur í morgun. Þetta var verulega hressandi að svitna svolítið í furu- og birkigufunum. Sérstaklega gott fyrir blóðrásina að berja á sér og öðrum með birkigreinunum. Í kjölfarið tylltum við okkur út á svalir með kaffibolla áður en við klæddum okkur og fengum okkur góðan skammt af nachos krydduðum með jalapenos og spjalli.

Við kvöddumst á brautarstöðinni og ég rölti áleiðis upp að Nýhöfn þar sem stefnan var tekin á siglingu sem lengi hafði verið á dagskrá. Það stóð svo sannarlega undir væntingum og það var stórgaman að sigla undir æ þrengri brýr og sjá borgina frá öðru sjónarhorni. Eftir siglinguna tyllti ég mér á Kristjánsbryggju við hlið hins 7% hallandi svarta demants og fékk mér kaffi og smurt við öldugjálfrið frá sístreymandi bátaumferðinni. Áður en ég vissi af var sólin að búa sig undir að ganga til viðar og tími til kominn að rúlla upp í Nærum og kaupa nýja peru í hægra framljós.

Veturinn er greinilega að gægjast handan við hornið. Hér er að verða nokkuð kalt á kvöldin í íbúðinni, enda lítið um einangrun. Mér er kalt á nefinu og neyðist sennilega að rúlla nokkrum gullhúðuðum hitavatnsdropum frá Methúsalem. Trúið mér, OR er með útsöluprís á orku í samanburði við það sem tíðkast hér á bæ.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.