Fara í aðalinnihald

Samtal í Munaðarnesi

Á róló að morgni dags: "Ég fæ bílpróf þegar ég verð tólf ára". Nú? "Já, maður verður samt að vera búinn að æfa sig svolitið fyrst". Já, er það ekki? "Ég ætla að verða kraftakarl". Já og lyfta steinum upp á tunnur og svona, ekki satt? "Jú, en ég ætla alls ekki að verða íþróttamaður, heldur vísindamaður sem gerir heiminum gott!". Já, hvað ætlar þú að gera til að hjálpa heiminum? "Sko, það er svona vél sem er sett ofan í sjóinn. Svo koma stóru öldurnar og fara inn í hana". Einmitt, hvað verður svo um öldurnar? "Þær verða bara að litum öldum og koma út. Þannig verður ekkert hættulegt þegar stórar öldur koma upp að landinu." Já, þetta er nú sniðug vél. "Já, og svo er það önnur vél sem flýgur. Þegar það er eldgos í jökli þá kemur hún og sýgur það upp og fer svo og setur það aftur ofan í og stoppar gosið. Þannig verður ekki lengur hættulegt fyrir fólkið út af flóðum og svona".

Menn þurfa greinilega ekki að vera aldnir að árum til að hafa göfugar og háleitar hugsjónir um framtíðina og góðan vilja til að láta gott af sér leiða. Margur gæti tekið sér þennan 7 ára hrokkinhærða og hugumstóra strák til fyrirmyndar.


Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum. Meira segja myndir en mörg orð...

Laugarvegurinn hjólaður

Þessi hugmynd að taka einn góðann hjólatúr fæddist á vormánuðum hjá meistara Lárusi. Og undirbúningurinn og stemmningsuppbyggingin fór á fullt. Ekkert var sparað til í pökkunarlistum, ferðaáætlunum og gögnum um fyrri slíkar ferðir þar sem hægt er að horfa á myndbönd, sjá gps, lesa lýsingar og sjá myndir. Spennan var orðin þónokkur á sunnudeginum 15 júlí þegar ég var að pakka í bakpoka og elda mat fyrir hópinn inn á milli þess að smyrja nesti fyrir ferðina. Mánudagsmorguninn 16. júlí stóðum við Tolli, Lárus og Snorri klárir á BSÍ eins og hinir túristarnir og gerðum okkur klára í rútuna í Landmannalaugar kl 8. Við komum hjólunum okkar fyrir í einni af tveimur smekkfullu rútunum en tjöld ofl sendum við með annarri rútu upp í Þórsmörk. Eftir nokkuð hoss og hopp vorum við upp í hinum stórbrotnu landmannalaugum þar sem var bara frekar mikið um manninn. Hjólin komu nokkuð heil út úr þessu nema að aftari bremsudiskur hjá mér hafði beyglast en það var lagað fljótt og örugglega. Veðrið var

Í faðmi fjalla og stórbrotinnar náttúru

Við erum svo virkilega að njóta okkar hérna á Íslandinu og höfum farið út í náttúruna og hitt vini og vandamenn á förnum vegi. Krakkarnir príluðu með okkur eitt kvöldið upp á Úlfarsfellið sem blasir við út um stofugluggann hjá mömmu og var það hressilegur túr fyrir sál og líkama. Svo er búið að taka túr um uppsveitir Suðurlands og heimsækja Sólheima sem eiga alltaf stóran stað í hjörtum okkar. Hanna fór með krakkana í sveitina til Guðnýar og nutu þau lífsins og náttúrunnar með ferðum með ströndinni á undir rótum Snæfellsjökuls. Og auðvitað varð að kanna stöðuna á toppi jökulsins líka með hjálp snjótroðara og útsýnið var víst stórfenglegt af toppinum þar. Á meðan Hanna og gríslingarnir nutu lífsins í Syðri-Knarrartungu þá fór ég með Lalla, Snorra og Tolla. Svo erum við búin að prófa þó nokkrar sundlaugar og fara í eitt gott brúðkaup úti í guðsgrænni náttúrunni.