Fara í aðalinnihald

Undarlegt

Freðfinnur sagði:
Helgin hjá okkur var um margt frekar undarleg þótt hún hafi í sjálfu sér ekki verið mjög viðburðarrík. Ekki nálægt því eins viðburðarrík eins og dagarnir eru hjá henni Ástu okkar sem er sennilega núna í þessum töluðu orðum að knúsa Rachid sinn í Morokkó. Undarlegt að hún sé flogin suður á bóginn eins og farfuglarnir....

Á laugardagsmorguninn var undarlegt að koma niður í stofu og sjá auðan svefnsófan þar sem Ásta hafði bylt sér undanfarnar nætur. En hún var farin til London í einn sólarhring að bíða eftir aðalfluginu: til Marokkó á fund Rachids, hvorki meira né minna.

Þennan morguninn mátti vægt orða það sem svo að Baldur Freyr hafi vaknað á röngunni, enda var Ásta Lísa að ræsa fjöskylduna fullsnemma þarna klukkan hálf sjö. Morgunverkin höfðu nú samt sinn vanagang og okkur datt svo í hug að annað okkar færi með Baldur Frey í sundhöllina sem við höfðum svo lengi ætlað okkur. Aðeins að viðra frumburðinn og gera eitthvað skemmtilegt.

{mosimage}Það varð því úr að við feðgar hjóluðum til Nærum í Rundforbihal sundhöllinna. Ég borgaði okkur ofaní hjá stærðfræðiþenkjandi afgreiðslustráknum og fann karlaklefann. Sem var svo undarlega tómlegur að ég hélt að við værum að villast. En þetta var alveg rétt hjá okkur og þá var bara drifið sig í sturtu, sundskýlur, ermakúta og svo út í laug.

Undarlega ísköld var laugin og langt frá því sama paradísin og sundlaugin í Hróarskeldu sem við fórum í með Jónasi, Hirti og krökkunum í síðasta mánuði. Baldur Freyr reyndi að harka þetta af sér en hann var alveg blár og hríðskjálfandi, enda vantar allan verndarhjúp á hann eins og faðirinn hefur svo haganlega komið sér upp í gegnum árin. Soldið súrt að þurfa að fara eiginlega bara strax upp úr, en það var víst ekki um annað að ræða þegar tennurnar glömruðu bara bak við bláar varirnar á Baldri og eistu föðursins voru á hraðri leið upp í handarkrika.

{mosimage}Baldri fannst eiginlega bara skemmtilegasti hluti sundferðarinnar að leika sér í klefanum á meðan við vorum að klæða okkur. Þegar það kom svo loksins að því að klæða sig í sokka og skó, þá brá svo undarlega við að ég fann hvergi sokkana mína! Ég reif allt upp úr töskunni aftur og leitaði þar ásamt því að kíkja inn i alla opna skápa ef ske kynni að ormurinn hefði verið að koma þeim fyrir þar. En ég endaði á því að hjóla heim berfættur í skónum, sokkunum fátækari, þannig að í heildina séð var þessi sundferð ekki mikil frægðarför.

En ég var ekki sá eini fáklæddi í bænum þennan laugardaginn. Um kvöldið þegar við vorum á leiðinni heim frá kaupmanninum að versla nýsjálenska lambasteik, hvatti Hanna mig eindregið til að kíkja inn á fasteignasöluna í endanum. Sem ég og gerði og viti menn: þar sat einn undarlegur fýr við tölvuna með tónlistina í eyrunum alveg niðursokkinn í sínum heimi. Og hvað var svona skrýtið við hann? Tja, hann var bara ber að ofan. Ekki að neðan þó, ég gáði vandlega að því ef ske kynni að ég gæti séð hvort hann hefði kannski stolið sokkunum mínum þarna um morguninn.

Undarlegt!

 

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Draumaferðin - komið á áfangastað

Jóladagsmorgun 2011 og það er ræs klukkan 4 að morgni eftir örfáar svefnstundirnar. Það er rok og rigning á E47 á leið út á Kastrup flugvöll, en það á eftir að breytast...

Fjölskyldan dormar og sefur til skiptis á milli sögubrota frásagnaglaða aðstoðarflugstjórans um ferðalög danskra víkinga suður eftir álfunni. Fróðlegt, en ég vildi nú samt heldur sofa eins og lofað var eftir mat og fríhafnarprang. Það eru svo nokkur viðbrigði að koma í 20 gráðu hitann og hrjóstrugt eldfjallalandslag þar sem regn er greinilega ekki oft á dagskránni.

Eftir 45 mínútna rútuferðalag í gegnum landslag sem líkist Reykjanesinu allmikið komum við á áfangastað, Las Playitas! Við erum rösk að tékka okkur inn og pakka upp og þá er bara að taka út svæðið og skoða það sem í boði er næstu vikuna. Það eru lögð drög að dagskrá næstu daga og heimilisfaðirinn skráir sig til leiks í 25 km fjallahjólatúr næsta dag. Sundlaugin og krakkaklúbburinn tekinn út og allt fær bestu einkunn. Helstu nauðsynjar bornar í hús úr litl…

Draumaferðin - ævintýri og ferðalok

Við fjölskyldan vorum virkilega farin að finna okkur heimakomin á PlayItas. Hvað annað er hægt í stöðugu 20+ og sól með endalausum möguleikum að fara út og leika sér utan dyra og fá smá svita á ennið. Ég var farinn að fá löngun í annan fjallahjólatúr og vildi athuga með föstudagstúrinn. Í pöntunarafgreiðslunni var augljóst að fólk var búið að átta sig og taka þjóðverjann á þetta og mæta eldsnemma og panta hjól, ferðir og tíma fram í vikuna. Það var bara ekkert laust fyrr en töluvert eftir heimferð. En hvað með götuhjól? Jú, það var eitt slíkt á gamlárs sem var laust. Tók það og var spenntur að prufa.

Ég sótti hjólið að morgni gamlársdag í fullum hjólagallaskrúða með pedala, kamelpoka og orkusnakk. Skoðaði leiðir í boði (40, 60 og 80 km) og að tillögu afgreiðslumannsins í hjólaleigunni setti ég markið á 40 km svona til að byrja með.

Það tók smá tíma að venjast fisléttu hjólinu og mjóum dekkjum þar sem fjöðrun var nánast engin og allar misfellur og holur fundust vel. En rennslið var got…

Laugavegurinn hjólaður - myndir

Þann 16. júlí hjóluðum við fjórir félagarnir (ég. Lalli, Snorri og Tolli) frá Landmannalaugum til Bása í Þórsmörk, sem í daglegu tali kallast Laugarvegurinn. Þetta var í alla staða eftirminnileg og frábær ferð í góðum félagsskap sem hélt vel í þá 14 tíma sem við hjóluðum, teymdum upp brekkur, ísskafla og ár. Ferðalokin í Básum klukkan fjögur um nótt voru kærkomin með Thai hnetusmjörskjúklingarétti og mikið var gott að leggjast til hvílu í tjöldunum.

Meira segja myndir en mörg orð...