Það er hugurinn sem gildir

Um síðustu helgi vorum við fjölskyldan að þvælast upp í IKEA í Gentofte. Þegar við göngum út úr fokheldum innganginum og út í snjókrapann stendur þar heimilislaus maður að selja Hus forbi. Og hann var alveg orginal; rámur, skakkur, hertur og vegalaus Klaus.
Auðvitað keyptum við blað af honum og Baldur Freyr spurði mikið út í heimilisleysið. Af hverju yrði maður heimilislaus og hvernig það kæmi til. Við foreldrarnir lögðum til útlistanir á því hvaða hremmingar gætu leitt til þessara örlaga. Hmmm. Baldur Freyr var hugsi og fannst þetta augljóslega vond örlög.

"Heyrðu mamma og pabbi þegar ég verð ríkur, svona eins og onkel Joakim, þá ætla ég að gefa þeim heimilislausu svona eins og .. og eina milljón eða eitthvað svoleiðis. Þá þurfa þeir ekki að hafa áhyggur."

Æi, en fallega hugsað hjá þér Baldur.

"Já, og svo þarf maður ekki að borga skatt."

Hlátur. Mát. Hvaðan kemur þessi vísidómur? Jú, við búum í skattpíndasta ríki jarðar. Þetta hlýtur bara að leka inn með blandaða safanum úr Netto.

Fjölskyldumyndir

Í lok nóvember kom Hildur með Ágústi og Margréti hingað upp í Nærum. Tilefnið var myndataka af fjölskyldunni í fallegu litum haustins utandyra sem og innandyra í minimalíska skandínavíuheimilinu. Ásta Lísu fannst ekki lítið spennandi að skipta um föt og setja upp grímur ofl og var til í að vera lengi að. Þegar það var komið að Baldri tilkynnti hann: ég kann 5 stellingar. Svo dreif hann það af á 2 mínútum, búið.

Afmæli og óvissuferð - myndir

Hér eru nokkrar myndir frá óvissu- og afmælisferðinni stórgóðu í Ringsted

Tímans tönn

Múrinn er rofinn, þann 19. sept rann upp sá dagur sem markaði meirihluta lífskeiðs míns með bílprófs en án. Jú, ég varð 35 ára.

Þetta var ægilega frábær dagur. Að hætti fjölskyldunnar var huggulegur morgunverður með kertaljós og fínerí í rólegheitunum að morgni afmælisdagsins sjálfs. Enda hitti þetta á laugardag þetta árið. Greinilega var búið að leggja upp margvísleg samsærisplön í tilefni dagsins og þau komu smá saman í ljós....

Fyrst var ég sendur út í bíl að ná í bjórinn sem var keypur á svo agalega góðu tilboði daginn áður en Hanna náði ekki að bera hann inn. Þegar ég spurði um bjórtýpu og prís, þá var þetta langt framúr öllum tilboðsvíddum sem ég hef nokkurn tíman heyrt um. Vá hvað Hanna hefur verið lunkin að hitta á þetta... Nema hvað, ég rölti út í gamla grána (Skoda) og vippa upp skottlokinu. Haa, bíddu hér er bara kassi. Weber? Hah? Lít upp og sé frúnna glottandi hringinn þarna uppi á stigapalli. Jah hérna, meiri prakkarinn. Núna erum við með dýrindis gasgrill hér úti á svölum sem var vígt 3 daga í röð eftir komuna í hús.

Næst var það Holte. Baldur vildi alveg staðfastlega fá eyrnalokk, annað kom ekki til greina. Afmælisgjöf mín til þín pabbi. Já og við drifum bara í því. Baldur stóð sig eins og hetja. Ekki vont? Neiii, bara smá kannski....

Beint í kjölfarið var farið í siglingu út frá Holte havn út á Furesöen í dásemdarveðri. Við vorum eins og sjaldséðir hvítir hrafnar þar sem vertíðinni var að ljúka og þetta var slúttdagurinn. En báttúrinn var stórfínn með nesti út á vatninu þar sem við létum okkur reka á meðan nestið rann niður.

Ekki nóg komið af vatni. Vedbæk höfnin var næsta stopp. Þar var tekinn hressandi sjósundsprettur og strandflatmögun. Á eftir var það svo vel útilátinn ís í tilefni dagsins. Mmmmm.

Um kvöldið var búið fyrir löngu síðan að ákveða næstu umferð matarklúbbsins alræmda. Þemað að þessu sinni var ljótufatakvöld og vorum við búin að undirbúa okkur með því að fara upp í Birkeröd í vikunni og versla í búð hjálparstarfs kirkjunnar. Þar fann ég þennan dýrindis Reebok krumpugalla sem mér þótti passa svona ljómandi vel við jólasveinabindið og einhverja vel valda skyrtu úr skápnum. Hanna var svo heppin að þurfa ekkert að pæla í þessu þar sem Elva hafði keypt auka kjól sem hún passaði í og myndi bara bíða heima hjá þeim hjúum í Rödovre.
Jæja, kvöldið nálgast og ég græja mig með tilbúnum smurningsklíning og set mig inn í hlutverkið sem Maggi Mix, alhliða mixer og alltaf með búkka og hásingar innan seilingar.

Við brunum inn til Rödovre og mætum Andrési, í borgaralegum klæðnaði, fyrir utan. Jú, ég þurfti bara að skutlast eftir Rakel fer svo í fötin núna inni. Við mætum kampakát inn og viti menn: allir bara svona rosalega borgaralega klæddir, nema ég. Ég er Maggi Mix. Grínið og planið er fullkomlega heppnað og rennur upp fyrir mér undir afmælisöngnum. Gott grín. En líka góð föt. Og ég verð í þeim allt kvöldið, í þessu hátíðlega tilefni. Maður er nú bara einu sinni 35, hah!

Hið óvænta

Þann 3. okt sl var hrundið af stað marglaga blekkingaráætlun með göfugt fyrirheit: koma Hönnu á óvart á afmælinu.

Hanna var nú búin að hjálpa til við skipulagninguna með því að leggja fram ósk að fara eitthvað út úr bænum á afmælishelginni sinni. Flott, þá þyrfti ekki að vera að laumast til að stilla því upp. Ég sagði bara: vert þú ekkert að spá í því hvað við gerum, það kemur í ljós....

Ég og Ásta mágsa vorum búin að setja á svið viku lengri siglingatúr milli Seyðisfjarðar og Esbjerg. Allt gekk út á að Ásta yrði því miður að dvelja nokkra daga í Færeyjum og kæmi því ekki fyrr en 10. Okt. Hanna var samt eins og köttur í kringum heitan graut og kross-yfirheyrði Ástu um allt sem var í gangi á hverjum degi. Ásta þurfti að hafa sig alla við að spinna sögur úr hálfsannleiksgarninu til að láta þetta hljóma sannfærandi.

Þá rennur helgin upp og Hanna endar með því að ganga beint á mig á föstudeginum: Ásta er ekkert að koma á morgun, er það? Hah, þvílík fjarstæða. Nehei, hún er í Færeyjum. Laugardagsmorgun og ég tek eina tösku úr geymslunni og svo allir út í bíl. Nú keyrum við af stað. Hvert erum við að fara? Kemur í ljós. Pabbi, eigum við að keyra lengi? Kemur í ljós.

Ég beygi út af við afleggjarann til Ringsted og rúlla nokkuð örugglega inn á gistiheimilisbílaplanið. Best að athuga á því hvort hægt sé að tékka sig inn, hmm (verð að ná að svara sms frá Ástu í einrúmi, erum að samræma staðsetningar og tíma). Við komum með inn, segir Hanna. Acchh, jæja reyni að finna út úr þessu. Heyrðu það er ekki hægt að tékka inn núna er það, er það ekki eftir kl 16? Nei nei, getum gert þetta núna. Látum okkur sjá, herbergi fyrir fimm. Baldur: nei við erum fjögur. Suss, suss (kíki í kringum mig, Hanna er sem betur fer ekki nálægt). Ég vil bara gjarnan halda herberginu svona. Nei, veistu það er ekkert mál að fá 4ra manna. Nei, nei ég vil gjarnan halda þessu bara eins og er, ok? Hvað með sængurföt, fyrir fimm (óþarflega hátt). Nei, heyrðu (hvísl) þetta á nefnilega að vera óvænt skilurðu. Get ég fengið að ná í sængurfötin seinna? Úff...

Svo röltum við um vindasaman miðbæ Ringsted og kíkjum í eina fatabúð þar sem ég er eins og versti úlíngur í SMS hríðinni á milli fatahengja. Ásta er alveg að koma inn í Ringsted, nú þarf að samræma staðsetningar. Þarna, sko búð við byrjun göngugötunnar sem er við torgið þar sem kirkjan er (eru fleiri?). Baldur vill fara í dótabúð, í hina áttina. Ok, hmm. Hvernig get ég komið skilaboðum til Ástu? Bíddu, sjitt. Er þetta ekki hún að koma þarna fyrir hornið? Ónei, hún beygir í átt að göngugötunni og við erum á leið burt þaðan. Hvað gerum við nú? Ásta er alveg í sínum heimi í því að kjaga áfram með sértilbúnu göngulagi og vafin inn í slæðu með gleraugu. Veðurbarða útgáfan af Sophia Lauren.

Finnur, Finnur, hah? Hanna er að reyna að ná sambandi við mig. Fyrirgefðu, ég datt aðeins út. Nei HA HA HAHAHAHHA. Nú er frúnni skemmt. Ha ha, hvað ertu að gera hérna? Þvílíkir fagnaðarfundir og mikið grín. Krakkarnir frekar ringlaðir yfir þessu öllu saman. Hvað er Ásta frænka að gera hér?

Nú var óhætt að ná í sængurfötin upp á gistiheimili og slaka aðeins á fyrir keiluferðina sem tókst með ágætum. Mexikanski veitingastaðurinn var valinn fyrir huggulega afmælismáltíð og þrátt fyrir að hann væri fásetinn var maturinn mjög fínn. Útsölumarkaðsþorpið var heimsótt eftir sundferð í Ringsted laugina og svo rúlluðum við öll heim á leið eftir vel heppnaða helgi.

Óðinsvé - menningarhelgi - myndir

Fyrstu helgina í September fórum við fjölskyldan í síðustu útilegu sumarsins. Það var rosa gaman enda var menningarnótt á föstudeginum og við náðum í tæka tíð til að sjá Jónas og hljómsveit á stórgóðum tónleikum í Grænlenska menningarhúsinu. Á laugardeginum var góð stemning í bænum þar sem uppskeruhátið var í gangi og hægt var að mjólka kýr, smakka afurðir, klappa grísum, kanínum ofl. Ákaflega vel heppnuð ferð verður nú að segjast.

Óðinsvé - ójé

Þetta var stórgóð ferð til Óðinsvéa um helgina. Skelltum okkur fjölskyldan í tjaldútililegu og menningarferð um helgina og létum ekki smá rigningaspár á okkur fá heldur brunuðum af stað út á þjóðveginn föstudagseftirmiðdaginn 4. sept...

Að sjálfsögðu er maður að bjóða sjálfum sér upp á þetta með því að velja þennan tíma dags til að keyra á þjóðvegunum: umferðartafir og raðir. Viðgerðir og þrengingar til að komast út úr Stór-Kaupmannahöfn og svo annað eins í móttöku við komuna yfir stórabeltisbrú. Aðeins farið að stressast frammí skóda því það átti eftir að
1) borða kvöldmat
2) skrá sig inn á tjaldsvæðið og slá upp tjaldi (enginn svaraði símanum þar)
3) koma sér inn í miðbæ og finna menningarhúsið þar sem Jónas væri að spila

Við græjuðum neyðarplan: koma við á MC og borða í bílnum. Hringja á farfuglaheimili ef tjaldsvæði væri lokað.

Rúllað inn á Mc kl 18:04 og rifnir inn nokkrir brúnir bréfpokar með sykur og salt óhollustu matlíkönum. Ég borðaði McFeast á methraða og svo komum við að tjaldsvæðinu og fengum reit 303 til umráða. Af viðbrögðum vertsins að ræða, fannst mér eins og tjaldlega væri ekki lengur svona almennt í gangi hjá "venjulegu fólki". En það erum við ekki. Sá heldur ekki neitt annað tjald þarna um helgina, bara tjaldvagna og hjólhýsi.

Tjöldun hófst 18:25 í akkorði og kl 19:25 tættum við (í orðsins fyllstu) burt af svæðinu og inn í bæ. Fundum bílastæði og menningarhúsið á methraða. Vorum bara komin inn í sal á 2 mínútur í átta, hvaaa ekkert stress. Tónleikarnir voru frábærir þar sem Jónas mætti með úrvals lið blendinga af Dönum og Íslendingum. Krakkarnir skemmtu sér vel og sátu opinmynnt og heilluð af öllum herlegheitunum. Skemmtilegar kynningarnar á dönsku og yfirlýsing um ágæti grænlenska harðfisksins hefur eflaust átt góðan part í því að fá umfjöllun í grænlensku fjölmiðlum um helgina. Eftir tónleikana röltum við um og kíktum á lífið í bænum. Diskó-tískusýningin var mega spennandi fyrir Ástu Lísu sem stóð opinmynnt allan tímann.

Við tókum því rólega næsta morgun og fórum upp úr hádegi inn í bæ að kíkja á uppskeruhátíðina. Þar var nú margt skemmtilegt að gerast þar sem bændur, búfénaður og afurðir voru inn á ráðhústorginu þar sem margt var hægt að bralla. Baldur mjólkaði sér mjólkurdreitil í glas, valsaði haframjöl, klappaði grísum ofl ofl. Ásta var hvað hrifnust af því að halda á kanínunum og var ábyggilega búin að prófa þær allar 3 sinnum hverja. Ægileg sorg þegar þeim var pakkað í pappakassa í dagslok og flutt til síns heima.

Þá tókum við höfðinglegu kaffiboði Ágústar og Þóru frá kvöldinu áður og kíktum í kaffi. Það var ljómandi gott kaffi og spjall seinnipartinn. Kvöldmatinn tókum við á buffhúsi Jensens þar sem farið var alla leið í gúrmé, en viljinn var meiri en getan og Baldur og Ásta urðu að leyfa ísnum sínum. Þá er gott að eiga ísvænann föður sem tekur svona smáverk að sér með brosi á vör...

Hið þrautþjálfaða tjaldgengi pakkaði hálfvotu tjaldinu niður á sunnudagsmorgninum og svo var brunað heim á 2 klst, enda minni umferð og svona. Baldur hentist svo í afmæli, Ásta fór yfir til Alma (eins og við var að búast) en við Hanna fórum út í garð að reyna að sýna smá myndarskap. Fjörtíu jarðaberjaplöntur árg 2009 verða vonandi til gagns á næsta ári og akkúrat núna gónir grasker út yfir bílastæðið. Spurning um snemmbúna Helloween?