finnur.com

Draumaferðin - komin í gang

2012-01-09T22:42:00.000+01:00

Nú þegar búið er að stúdera og samræma atburðardagskrárnar fer allt í gang. Ég byrja annan í jólum á 25km fjallahjólatúr með góðum hópi og það verður að segjast að landslagið er nokkuð frábrugðið. Í stað drullu og sleipra rótarbunka þarf að venjast lausamöl (tækla eins og drullu) og stórgrýttar holur. Einnig hjóluðum við kafla þar sem malarvegurinn minnti glettilega á vestfirskt þvottabretti þar sem demparar framan og aftan fengu heldur betur að vinna fyrir hverri rifflu.

Fjölskyldan leigir sér tennisspaða og völl og spreytir sig í klukkutíma í sólinni. Hanna er dugleg að hlaupa og prófa ýmislegt svo sem Zumba, Funkdans, afródans og fullorðins sundæfingu sem var nokkuð krefjandi. Þriðja í jólum leigjum við okkur öll fjallahjól og tökum túr inn til næsta bæjar, Gran Tarjal, þar sem við spókum okkur og snæðum dýrindis pizzu og guðdómlegan ís við ströndina. Svo er það bara að skella sér í krakkaklúbbinn eða busla í lauginni þess á milli. Nú eða skella sér í ræktina, prófa bodytoning (harðsperrur hjá undirrituðum í 2 daga) og taka spinning tíma úti undir berum himni.

Við njótum lífsins í botn og slökum vel á í litlu huggulegu íbúðinni okkar. Það mælist ef til vill helst á þeim tímum sem við verjum í svefn á nóttu hverri, hér eru teknir rúmlega átta tímar í slökun og bækur spændar í sig. Enda ekkert internet og við látum sjónvarpið alveg eftir krökkunum - enda allt á spænsku nema Eurosport. Þau fíla bara Svamp Sveinsson á spænsku og heimsmeistaramót í póker og pílu í hallæri.

Draumaferðin - komið á áfangastað

2012-01-08T21:24:00.002+01:00

Jóladagsmorgun 2011 og það er ræs klukkan 4 að morgni eftir örfáar svefnstundirnar. Það er rok og rigning á E47 á leið út á Kastrup flugvöll, en það á eftir að breytast...

Fjölskyldan dormar og sefur til skiptis á milli sögubrota frásagnaglaða aðstoðarflugstjórans um ferðalög danskra víkinga suður eftir álfunni. Fróðlegt, en ég vildi nú samt heldur sofa eins og lofað var eftir mat og fríhafnarprang. Það eru svo nokkur viðbrigði að koma í 20 gráðu hitann og hrjóstrugt eldfjallalandslag þar sem regn er greinilega ekki oft á dagskránni.

Eftir 45 mínútna rútuferðalag í gegnum landslag sem líkist Reykjanesinu allmikið komum við á áfangastað, Las Playitas! Við erum rösk að tékka okkur inn og pakka upp og þá er bara að taka út svæðið og skoða það sem í boði er næstu vikuna. Það eru lögð drög að dagskrá næstu daga og heimilisfaðirinn skráir sig til leiks í 25 km fjallahjólatúr næsta dag. Sundlaugin og krakkaklúbburinn tekinn út og allt fær bestu einkunn. Helstu nauðsynjar bornar í hús úr litla kaupfélaginu á staðnum og nú getur ævintýrið farið að hefjast!

Áskorunin

2011-08-30T23:04:00.000+02:00

Stundum verður maður bara að láta slag standa og oflofa sér. Það gerði ég hér í ágúst byrjun þegar Lalli og Biggi spurðu hvort ég væri til í að vera 3. maður í liði í 12 tíma fjallahjólakeppni. Ekki hafði ég farið mjög oft út í alvöru túra hér síðasta árið, nokkra einn og með Lalla og þar með upp talið. En stundum á maður bara að kýla á það. Og það gerðum við.

Stuttu síðar í vinnunni spurði Marc mig hvort ég væri maður í að koma um borð í 5 manna lið MS á laugardaginn. Ég sagðist ekki geta það, væri að fara að taka þátt í keppni. Sem reyndist vera sú sama, Atea12. Hvað eruð þið margir? Öh, við erum 3ja manna lið. Núúú, ahah. Þá fékk ég á tilfinninguna að þetta yrði erfitt. Sú tilfinning kom aftur þegar Hans spurði um það sama og ég fékk aftur svona "einmitt, aha" þegar ég sagði að við værum 3.

Við könnuðum aðstæður og hjóluðum upp að svæðinu þann 24. ágúst og tókum smá hring. Stemningin var komin af stað þá þegar og minnkaði ekki við að sjá svæðið. Lokaundirbúningur fór á fullt og það var pakkað útilegubúnaði, hjólavarahlutum, fötum, mat og drykk. Við slógum tjaldinu upp á föstudag í fínu veðri og fengum fínan stað rétt við brautina. Föstudagskvöldið kláraði ég að pakka því síðasta og grillaði mér kjúkling fyrir pastasalatið. Stóri dagurinn handan við hornið...

Ég hefði ekki þurft að stilla vekjaraklukkuna því ég vaknaði við þvílík óhljóð klukkan 20 mín yfir 6. Það var skollið á þrumuveður af stærri gerðinni. Himininn var grænn og eldingarnar leiftruðu um allt. Hanna sá greinilega á svip mínum hvaða hugsanir flugu gegnum höfuðið. Ég var áhyggjufullur yfir slæmu veðri, það var ekki hægt að leyna því.

Við mættum ferskir á svæðið upp úr átta og vorum mikið glaðir með að hafa verið svo fyrirhyggjusamir að sklá okkur inn daginn áður og slá upp tjaldinu. Nú var að koma að þessu, Biggi átti fyrsta leik og brunaði af stað kl 9 í sólskinsblíðu. Kannski var þessi hressilega demba bara smá stríðni veðurguðanna?

Lalli tók næsta hring og svo var komið að mér. Biggi var með mér á meðan við biðum eftir Lalla og gaf mér ráð og frásagnir úr því hvernig brautin leit út. Nokkrar af lýsingunum voru ekki traustvekjandi, eins og um brekkuna ógurlegu, dauðabrekkuna, undir lok brautarinnar (sést í myndbandinu hér að neðan þegar fólk teymir upp leðjubakkana).

Og svo var komið að mér, ég rúllaði af stað staðráðinn að gera mitt besta. Eftir ekki svo langa stund byrjuðu þrumur og eldingar og ég öslaði í gegnum eldingalýstan skóg og fékk svo dembuna yfir mig. Leðjan byrjaði að taka á sig mynd. Eftir fyrstu hringina okkar ákváðum við að taka bara einn hver í einu, enda varla meira bensín á kroppnum til að taka annan til í síversnandi leðjuaðstöðu brautarinnar. Við héldum góðum anda, staðráðnir í að klára þetta mál og keyra allt til enda keppninnar. Sumir keppendur höfðu farið að pakka saman eftir tvo tíma þegar leðjan hóf innreið sína.

Hér að neðan má sjá skemmtilegt myndband af því hvernig brautin varð að sífellt meira leðjubaði með hverjum hring og urg og surg í bremsum og tannhjólum var allsráðandi í skóginum. Bremsuklossarnir spændust upp og milli umferða var staðalferli að drífa í sig mat, þrífa og standsetja hjólið, fylla á orkudrykk, hvíla, pissa og svo aftur af stað.

Um fjögurleytið var tilkynnt af mótshöldurum að keppnin væri stytt um 3 tíma og við myndum hætta kl 18, því ekki væri forsvararlegt að hjóla eftir myrkur við þessar aðstæður. Ég held að enginn hafi sett sig á móti því. Ég hafði orð á því í tjaldbúðunum að ef við gætum klárað keppni við þessar aðstæður, þá gætum við sennilega allt!

Við klárðuðum dæmið og náðum 14 hringjum og lentum í 28 af 65 í okkar flokki (3 manna karla) og 60/159 í heildina. Við erum stoltir af árangrinum sem fyrsta skiptis lið. Það verður ekki hætt hér....

Myndatenglar frá keppninni eru hér:
http://www.pialind.dk/galleri/sport/atea12-270811/index.html (ég sést á mynd 354, Lalli á 167)
http://blogspot.sobol.dk/
http://t-bikes.dk/mtb/2246
https://picasaweb.google.com/107383435341048175254/ATEA12August2011
http://flic.kr/s/aHsjvQcKb2 (Þessi er með góðar myndir úr brautinni)
http://www.atea.dk/dk/atea12/fotogalleri/

http://www.thamdrup.org/kundelogin/atea/

Egtved útilega

2011-06-10T22:56:00.000+02:00

Fjölskyldan brá sér í tjaldútilegu í kringum afmæli Baldurs Freys. Og í þetta skiptið var leigt hjólhýsi sem var algert undur og æði.
Rigning var þegar við komum en svo brast á rjómablíða sem við nutum til fulls í Legolandi, Givskud Zoo og á tjaldsvæðinu við leik og slökun.

Kíkt á Oddný Birnu

2011-05-16T22:37:00.000+02:00

Hér í maíbyrjun skelltum við okkur til Gautaborgar til að heilsa upp á nýstækkuðu fjölskylduna. Þar hittum við fyrir hana Oddný Birnu í góðum höndum skælbrosandi foreldranna Önju og Ársæls.

Veðrið lék við okkur og á laugardeginum kíktum við á hana Maríu vinkonum okkar í Trollhattan þar sem hún var svo almennileg að græja siglingu á léttum mótorbát á Gautaskruðinum. Það sló algerlega í gegn og við áttum ljómandi huggulegan laugardag saman.

Á leiðinni heim fórum við í vatnarennibrautareið mikla í Mölndal. Þar var hljóðmúrinn og nylon sundfatanna þanið til hið ítrasta þegar mest gekk á. Þangað verður sko farið aftur í næstu heimsókn, alveg klárt!

Myndir - Gautaborg Feb 2011

2011-03-19T23:15:00.000+01:00

Við brugðum undir okkur betri fætinum og fórum í helgarferð til Gautaborgar til fundar við Önju, Ársæl og Ástu (frænku, systir, mághzu)

Við áttum yndislega helgi og nutm fallegs veðurs þrátt fyrir hressilega bláar "hita" tölur á mælum.

Myndir - tunnusláttur og búningagleði

2011-03-19T22:57:00.001+01:00

Við hittumst einn sælann sunnudaginn þrjár fjölskyldurnar og slógum tunnu í hel, klædd hinum ýmsustu og flottustu búingum.

Geishan og nornin

Jól og áramót 2010/2011 - Myndir

2011-02-21T23:17:00.001+01:00

Jæja, það var víst löööngu kominn tími á að skutla inn smá skammti frá stundunum sem við áttum í góðum félagsskap um jól og áramótin hér um (ehemm) daginn.
Við fengum marga góða gesti víða af (Hjörtur, Jakob, Maria og Elin) og eyddum svo áramótunum í Gautaborg hjá heiðurshjúunum Önju og Arsæli.
Mmm, góðir tímar ....

Vegaferd2010 - myndir, skammtur 2

2010-08-09T23:27:00.001+02:00

Lokaskammtur af myndum kominn inn. Hér má sjá svipmyndir af sólardegi á Emerson, Lundúnarferð, Brusselheimsókn, Tilburg og Amsterdam í Hollandi og svo síðasta nóttin í stórkósí heimagistingu í úthverfi Hamburg.
Góðar stundir

Vegaferð 2010 - myndir, skammtur 1

2010-08-07T16:22:00.001+02:00

Jæja þá er maður búinn að slumma inn fyrstu hrinu af myndunum frá ferðalagi okkar um NV-horn Evrópu í Júlí mánuði. Við fengum konunglegar móttökur hjá Ástu frænku í Englandi og brölluðum ýmislegt þar í 5 daga. Vorum voða dugleg í badminton, ríkulegum morgunmat og útsoferí. Kíktum m.a. í Brighton, Crowleytúr, Emerson, Bangsimon heimkynninn ofl. Svo kom að því að bruna til Dover á ferð okkar til Brussel. En meira um það síðar...

Útilegur Vízindaklúbbsins anno 2010 - myndir

2010-07-30T16:09:00.002+02:00

Vízindaklúbburinn átti náðuga endurfundi í sumar og gerði sér dagamun í tvígang úti í náttúrunni með börnum og buru. Alltaf gott veður og stuð. Að venju.

Tilsvör

2010-07-30T14:31:00.000+02:00

Tusku-faðir: Baldur Freyr, ekki fara inn á skónum. Við vorum að skúra og það er blautt úti.

Bolta-sonur: Æi, ég er kominn inn. Labba bara til baka. Moppan stendur hvort sem er þarna við hliðina. Getið þið ekki bara skúrað aftur? Þið eruð ung og frísk.

Snjall drengur. Klykkir út með gullhömrum. Skák og mát. Ég skúra bara aftur.

Á vegum úti - D12: Hamborg

2010-07-20T16:26:00.000+02:00

Það er ræs. Hamborg bíður. Stöðumælirinn rennur út kl 10 en snör og samhæfð handtök ferðalanganna gera okkur af stað að rúlla af stað 10:14. Og svo er bara keyrt. Og keyrt, langleiðina til Osnabruck þar sem áð er í hádeginu á McFlugnager með mykjufýluna á vangann á útiborðunum. Bara eins og í sveitinni. Það eru sagðar gátur og brandarar gegnum lofkælda klósetthurðina á McD, Baldur Freyr er í feikna stuði inni á náðhúsinu.

Við skiptum um bílstjóra og eftir einungis 1 km lendum við í vel útilagðri umferðarteppu við Onsabruck. Þar silumst við á hraða snigilsins í klukkutíma eða svo. Loks náum við upp eðlilegum umferðarhraða og brunum áfram þjóðveginn uns það er kominn tími á pissustopp og ís. Hér geysar 32 stig í skugga og úrvalið í vegasjoppunni er dálaglegt. Das Trucker sómir sér vel við hlið bláu myndanna í rekkanum. Samhengi?

Þrátt fyrir handskrifuð og takmörkuð plögg náum við að ramba inn á úthverfið Barsbuttel og lendum klukkan hálfsjö hjá heiðurshjónunum á Bergredar 11. Hér er um að ræða algert krútthús með svakalega flottum alúðsgarði. Sannkallað dúkkuhús með smáatriði í öllum skreytingum og innréttingum. Við fáum alla efri hæðina og hlökkum strax til uppdekkaðs morgunverðarborðsins.

Það er matarleit í úthverfunum, við erum virkilega í hálfsveit. Sannkallað úthverfi, hálfgert Nærum. En við römbum fyrir rest á veitingastað í "miðbænum"/kjarnanum þar sem virðist vera fastur kjarni fastakúnna sem taka í spil og öl. Og þetta reynist hinn fínasti matur, fáum salat í forrétt og svo ouzo og sleikjó í eftirrétt sem staðalpakka með matarpöntun. Vel kýld kjögum við heim í krúttloftið. Vel sátt og södd eftir rúmlega 500 km ferðalag.

Á vegum úti - D13: Heimferð

2010-07-19T21:46:00.000+02:00

Sváfum eins og englar. Dýrindis morguverður er framreiddur framar vonum af heiðurshjónunum á neðri hæðinni. Í borðstofunni gefur að líta afar áhugaverðar ljósmyndir frá 9. áratugnum. Hér hefur verið heimavöllur sonarins. Stoltur benzeigandi með liðað sítt að aftan í bleikum krumpustuttbuxum stillir sér upp við kaupin.

Við þökkum fyrir okkur á bágborinni þýsku framreiddri af talvél hópsins, Ástu Jakobs, ásamt táknmáli. Við gerum upp og skorum þónokkur stig við að leiðrétta peningatalninguna sem hallaði á gestgjafana. Brunum af stað kl 11:14.

Það er áningarstaður í landamærabúllunni. Hér er enginn smámarkaður og spákaupmennska. Hér er allt til alls, aðallega sykurvörur og fljótandi. Við tölum um kasino á móti súpermarkaðinum ásamt flutningabílaþvottasöð. Við fyllum á belgina á Burger King, utandyra í 30+ hita.

Skipt er um bílstjóra og Fjón sýnir skemmtanagildi sitt enn á ný. Ég steinsef yfir eyjuna grænu og vakna ekki fyrr en skammt frá ísstoppi á sjálandi. Við erum á leið heim.

Ferðin endar í Nærum um síðdegið og þrátt fyrir að þetta hafi verið frábær og viðburðarrík ferð eru allir glaðir og fegnir að koma heim.

Á vegum úti - D11: Amsterdam 2

2010-07-18T16:03:00.000+02:00

Það er bæjartúr í blíðuna eftir ríkulegann morgunverð og við þræðum okkur inn að bæjarmiðjunni með nauðsynlegu kaffihúsastoppi. Túristarnir fara í bátsferð en heimafólkið sitja hjá þetta sinnið og slaka á við síkjabakkann. Við fræðumst um hús og skurði af þrítyngdu segulbandinu. Ásta Lísa er ekki sérlega bergnumin af segulbundnum fróðleiknum og leitar niður á gólfið í leit að skugga. Hún kemur sér vel fyrir á gólfinu við fótskör meistarans og hylur sig peysu móðurinnar og dundar sér við að flétta bönd bakpokans.

Við röltum svo sem leið liggur niður á Leidseplein eftir siglinguna og finnum þessa drellifínu wok-frátökubúllu, wok to walk. Afar velútfærð hugmynd þar sem skilvirkni og einfaldleiki afgreiðslu er í fyrirrúmi. Hér er búið að meistra færibandawok þar sem hver hefur sitt sérskipaða hlutfverk (afgreiðsla, samtínari, steikjari). Krakkarnir velja sér þó frekar, ekki að óvörum, McD sem er beint á móti. Í kaupbæti náum við að sjá restina af dansýnsingu á leið í sporvagn 7 á leið heim.

Wokið var alveg að gera sig og fylgja hér sterk meðmæli með sniðugu strákunum á WokToWalk. Silla verður víst að kveðja, það er næturvakt framundan en við skellum okkur á róló í austurgarði. Góðar stundir og ærsl sem straumlínulaga sængurferð ungviðisins. Fullorðnir tylla sér niður við flöktandi kertaljós og dreypa á frískandi veigum. Hinn lífræni Adoube þrúgusafi fær að fjúka ásamt myndalegu safni rauðvíns og belgísk-/hollenskra bjóra. Og málin eru rædd. Við fáum minnigarbrot og fréttir úr öllum krókum og kimum. Endurupplifun þjórsárdalsferðar bindindisfélagsins er sennilega eftirminnilegust, enda síðust á dagskránni.

Á vegum úti - D10: Amsterdam

2010-07-17T15:40:00.000+02:00

Það er uppdúkað dýrindis hlaðborð sem tekur á móti okkur um morguninn. Baldri Frey og Ástu Lísu líkar það alls ekki illa, svo ekki sé meira sagt. Ardy kemur svo um 11 og það eru rifjaðir upp gamlir tímar og minningar. Við tökum svo göngu um bæinn og skoðum margar merkilegar verslanir með notað og nýtt frá mörgum heimshornum. Áður en við kveðjum fersum við kaup á Gwotel skónum góðu frá Mongólíu, bæði einstaklega flottir og hlýir skór til styrktar góðu málefni. Grípum svo kaffi og brauðmeti í bílinn til að hafa alla metta á leiðinni til Amsterdam.

Ferðin gengur svona stórvel, fyrir utan smá krúsidúllur við að komast út úr Tilburg. Við erum mætt á áætluðum tíma kl 17 og komum húsráðendum í opna skjöldu með slíkri svínslegri stundvísi. Óli og Silla koma skjótt af nærliggjandi kaffihúsi og hjálpa okkur með draslið upp í rjáfur. Þau svífa um með þaulæfð handtök og endurinnrétta íbúðina á núllkommafimm. Hana, þá er búið að koma 5 í viðbót fyrir í litlu og huggulegri íbúðinni með þakglugga og det hele.

Spagetti carbonada er galdrað fram á mettíma og leyft að setjast hæfilega til í meltingaveginum með góðri kvöldgöngu um hverfið þar sem við fáum nasasjón af húsbátum, síkjum og öllu því sem einkennir Amsterdam. Við ljúkum kvöldinu við spjall, snakk og drykki. Spennandi dagur framundan....

Á vegum úti - D8: Tilburg 2

2010-07-16T15:24:00.000+02:00

Það er morgunmatur og hefðbundin morgunverk. Spjall og slökun. Von er á Machteld og nýsjálenska sjóliðanum Mike, en hann verður frumsýndur tengdaforeldrunum í dag. Þau eru að vonum spennt að hitta þennan sjómann í Breska hernum sem siglir um höfin blá í mánaðarvís. Morgunverðurinn teygir sig yfir í kaffisamsæti. Jelte slær í gegn með kynningu á gömlum spilum og leikjum sem spiluð voru á æskuheimilinu. Kubbaleikurinn skorar mjög hátt og er spilaður aftur og aftur. Skakkaturnsspilið og bjöllupúslið er líka vinsælt.

Við tökum göngu í garðinum og nú er hægt að spila fótbolta á afgirtum sparkvelli. Það eru allir með og sviti sprettur af ennum fólks, ójá. Það er rölt heim á leið og ég og systurnar bregðum okkur í kjörbúðina að versla inn fyrir matinn því við vildum launa gestrisnina með því að malla Lasagne fyrir mannskapinn. Það heppnaðist bara nokkuð vel og var Paula tvöfalt ánægð með matinn: fannst þetta rosa gott og svo þurfti hún ekki að elda ...

Þá var kominn tími á það sem ungviðið hafði lengi beðið eftir:tívolí. Og þvílík ljósadýrð, hljóð og spennandi möguleikar. Fyrsta verk var að taka hring á óskatækjunum sem höfðu verið sérvalin í spæjaraferð gærkvöldsins. Og meira til; Sjef var duglegur að grípa börnin og far með í tæki, m.a. draugahús og hringekju með Baldri. Músaborgin var merkileg í sjón - og þef.

Ég fann að jafnvægisskynið var augljóslega eitthvað þverrandi með árunum því þeytivindu-Jókerinn gerði mig hálfvaltann á meðan Baldur hljóp beint út gallvaskur og sagði: fáum okkur Candyflos!

Við lukum ferðum okkar um tívolíið með smáhesta reið og tónleikum, sem voru nokkuð merkilegir. Fyrir framan sviðið var n.k. símaklefi þar sem fólk steig upp og hringdi upp á svið og bað um óskalag. Svolítið eins og Sniglabandið gerði í útvarpinu.

Það fóru allir sáttir og þreyttir í rúmið eftir þennan góða og viðburðaríka dag.

Á vegum úti - D8: Tilburg

2010-07-15T23:03:00.000+02:00

Það er vaknað um áttaleytið. Snemma í dag því hreingerningardaman er mætt og það vantar frönskutúlk hið snarasta. Ásta hin fjöltyngna vippar sér upp og bjargar málum. Við röltum út á rólo eftir morgunmat og þegar líða tekur að hádeginu er fyllt á geymana með franskar+ís. Svo er kominn tími á að pakka og kveðja. Tilburg bíður.

Bærinn er undirlagður af bæjartívolíinu þannig að það eru smá krókaleiðir að Telefoonstraat. En við erum nokkuð góð að rata þetta í gott sem fyrstu atrennu og rúllum að hliðinu um sex-leytið. Það verða miklir fagnaðarfundir og kynningar á áður ókynntum fjölskyldumeðlimum. Snakk og skraf og krakkarnir fá spil í gjöf sem þau dunda sér með. Ásta Lísa verður nokkuð lunkin með apaspilið.

Eftir hressandi Enschiladas er gönguferð um bæinn þar sem hægt er að sjá vinnuflokka setja upp tæki og tjöld sem verða klár fyrir morgundaginn. Ekki laust við að það myndist spenna hjá ungviðinu og Baldur Freyr kortleggur óskalista morgundagsins. Það var því miður ekkert gras í boði til að spila fótbolta þannig að götubolti verður að duga.

Jæja, það er farið snemma í rúmið. Stór dagur á morgun. Baldur Freyr liggur í rúminu og er að melta þetta allt saman. Nú er hann í heimsókn hjá fólkinu sem hýsti föður hans fyrir 18 árum sem skiptinema. "Pabbi, mér finnst skrýtið að þú skiljir þetta tungumál. Mér líkar vel við Sjef og Paula, finnst þau søde". Alveg sammála. Þrátt fyrir ósamstæð tungumál þá næst vel að ná saman og þau leika á alls oddi við börnin.

Á vegum úti - D7: Brussel 2

2010-07-14T23:00:00.000+02:00

Draumamorgunmatur og algerlega eftir höfði og óskum Baldurs Freys og Jens Inga: nutellabrauð úr tröllaukinni krukku sem var vandlega valin úr ódýru búðinni. Allir mettir og ferðaklárir um hádegisbil en þá tölti hersingin niður í metró, nema Rakel greyið sem var farin í vinnuna að hafa eftirlit með EFTA/EB lagabákninu.

Fyrsta stopp var hinn stórmerki kínaverski súpermarkaður sem eftir lýsinum Andrésar átti bara heima í ævintýrum. En það reyndist dagsatt ævintýr og enginn skortur á úrvali og valkostum. Eiginlega áskorun að ná að takmarka sig í innkaupum. Þegar maður hélt að allt væri skoðað kom í ljós að við vorum bara í ytri helmingi búðarinnar. Fórum út klyfjuð af kryddum, tei ofl gúrmei.

Við röltum um miðbæinn en fljótlega fór sultarkórinn að verða æ háværari þannig að við förum að tillögu Andrésar inn í þrönga veitingahúsagötu út frá stóratorgi. Þar erum við tilvalin fórnarlömb innkastara túristastaðanna og er lofað gulli og grænum skógum. En þjónninn á erfitt með að fela vonbrigðin þegar við pöntum ekki stóra sjávarréttaplattann eða kjúklingadiskinn. Bara pizzur og annað léttmeti sem er barn - og ofnæmisvænt.

Við heimsækjum litla pissukarlinn sem er klæddur upp í napóleongalla. Magnað að auðkennistákn bæjarins skuli ekki vera betur frágengið; það eru bara svona snúrulufsur lafandi hist og pist aftan úr drengnum. Ætli það sé ekki kvöldlýsingarperur. Eða þvagrásin sjálf?

Í Belgíu er gert mikið af súkkulaðikonfekti. Og okkur þótti skylda ein og vel passandi að versla eins og eina öskju til að kvitta fyrir gestrisnina á næsta fyrirhugaða stoppi, í Tilburg. Það var um og yfir 30 stig þennan daginn þannig að það virtist vera staðalbúnaður að fá álfóðraða og rennda axlartösku með í kaupunum. Hún kom sér svo vel sem nestistaska fyrir kælivörur síðar

Það er óumflýalegt þrumuveður í aðsigi og við drífum okkur upp á metro stöð. Enda er ungviðið búið að fá nóg af bæjarlífinu og langar heim í badminton og leik. Við skiptum liði og karlar fara í innkaupaferð á meðan restin af genginu flýtir sér heim í kapphlaupi við úrhellið sem nálgast óðum. Það fer að blása hressilega og það þyrlast upp rykið af götunum og fyllir augu okkar. En við þurfum ekki að hafa miklar áhyggjur af því, demban hellist á okkur og hreinsar allt ryk á núll einum. Regnið dynur á þakinu og læðist inn um lofttúðurnar þar sem ég engist um í valkvíða við risavaxið kjötborðið, sem er í raun kjötlager. Við Andrés náum að sigta út nokkur góð stykki og leggjum inn pöntun. Innkaupin ganga bara nokkuð vel fyrir sig og við hlaupum við fót heim í rigningunni með kassana í fanginu. Ég spóla bara í nýju sandölunum mínum sem voru greinilega ekki hannaðir fyrir votgöngur.

Veðurguðirnir eru miskunsamir og rífa ský og regn burt svo við getum slegið upp grillveislu. Eftir spá hins reynda innkaupameistara Andrés þá kemur óvænt innihald upp úr kjötbréfunum miðað við það sem maður taldi sig krossa við á hinum franskmælandi pöntunarlista. En það kemur ekki í veg fyrir fjögurra kjöttegunda hlaðborð með grænmeti, kartöflum og tófúpylsum. Ljúf kvöldstund fylgir með mat, drykk, spjalli og ögn af plötukynningum.

Á vegum úti - D6: Brussel

2010-07-13T20:51:00.001+02:00

Engin miskun, nú þurfti að drífa sig á fætur. Ekkert hangs í rúminu frameftir, það þarf að fæða, klæða, ganga frá og pakka í bílinn. Það er kraftaverki líkast að allt dótið fyrir okkur fimm komist í Nissan skott. Hér kemur áralöng Skodapökkunarþjálfunin sér vel. Klukkan 11:09 er brunað í átt að Dover í lágskýjuðu. Kannski gott að fá smá hvíld frá sólinni svona rétt á meðan við keyrum.

Við erum tekin í stutt málamyndatékk hjá tollurunum í Dover. Kannski eru það íslensku númeraplöturnar sem vekja eftirtekt þeirra? Akbraut 158, stigagangur G5 og þilfar 7. Þar erum við samankomin og krakkarnir hlaupa hið snarasta inn í barnahornið þar sem sýndar eru ræmur með sniðuga kettinum honum Tómasi. Börnin hverfa inn í heim teiknimyndanna og veita útsiglingunni enga eftirtekt.

Langþráður kaffibolli er næsta mál í fullorðinsdeildinni. Systurnar sveima um völundarhús kaffiteríunnar. Ég fæ félagsskap á meðan af hormónafylltum íþróttaunglingum frá þýskalandi sem stytta mér stundir. Mikið hvað það getur verið gaman að taka myndir á farsímann sinn. Vá, þetta gutl í bollanum mínum er einhver sú lélegasta afsökun fyrir kaffi sem ég hef kynnst. Held að við séum að reyna að sötra skolvatn uppþvottavélarinnar með slettu af mjólk. Selt sem cappuchino. Nei takk. Hafnað!

Brunað áfram þjóðveginn í Frakklandi og við gerum stopp í mykjufýlunni í Belgíu þar sem hægt er að fá mannsæmandi kaffi, alveg vel hressilega sterkt Espresso. Alveg eins og það á að vera. Dugar sem eldsneyti þá 100 km sem eru til Brussel. Við tökum smá hringavitleysu í Brussel, missum af hringveginum og förum niður í blessaðann stokkinn. Förum of snemma upp úr stokknum og hrinsólum nokkra stund. Náum að sigta okkur inn að kennileiti: Aborre torgi og með leiðsögumann í símanum þá komumst við að Montgomery torgi þaðan sem Andrés fjarstýrir okkur síðustu metrana. Við hittum á hann kófsveittann á götuhorni og þá erum við næstum heima. Lendum heil á húfi á bílastæðinu við Elénore Avenue um 8 leytið, nokkru seinni en við ætluðum. Ásta Lísa er búinn með þolinmæði sína gagnvart þvælingi og vegvillum og segir hátt og skýrt: ég ætla út úr þessum bíl!

Móttökurnar hjá húsráðendum Andrési og Rakel eru höfðinglegar og okkar bíður dásamleg máltíð. Börnin detta í leik um leið og fullorðnir sitja og spjalla frameftir. Sumir nokkuð lengur aðrir...

Á vegum úti - D5: London

2010-07-12T19:48:00.001+02:00

Þrátt fyrir göfug fyrirheit var seint skriðið á fætur. Regn næturinnar að klárast um hádegisbilið og sólin skríður fram um elið og við rúllum af stað í áttina að sjálfri London. Mann- og götulífið fer að taka á sig æ áhugaverðari blæ eftir því sem við nálgumst Brixton. Chauser road reynist auðveld viðureignar í bílastæðamálum og áður en við vitum af situm við upp á annarri hæð í þristinum á leið til Trafalquare square.

Hér er dágóð mauraþúfa. Express pizza verður fyrsta menningarlega stopp okkar með bókarbúðakaffibaukum í hendi á eftir. Allar orkustöðvar eru nú fullhlaðnar og við ákveðum að taka ferðamannastrætóferð til að sjá nú sem mest á okkar stutta viðverutíma hér í bæ. Og sjá, hér sjáum við öll helstu merkisstaði Lundúna í einni bunu. Stórmerk borg með mikla sögu sem þarfnast þónokkurra heimsókna í viðbót til að sjúga inn allt það sem í boði er. Dagsheimsókn okkar var ágætis smakk.

Við rúllum svo til baka í þristinum þegar kvölda tekur. Það eru margar merkisbúllur á leiðinni heim sem vert er að nefna: PFC (Perfect Fried Chicken), BFC (Best? Fried Chicken) ofl. Við tökum hins vegar Thai með okkur heim í East Grinstead. Heima bíða okkar skilaboð á dyrinni. Það er frá hinu viðkvæma japanska blómi, sem er nágranni okkar á hostelinu. Hin líflegu börn okkar voru víst fullmikið innlegg inn í hinn daglega rytma. Bað vinsamlegast um grið. Kannski passlegt að við séum á förum til Brussel á morgun. Við sáum til þess að sérstaklega rólega og hljóðlega væri farið um þetta kvöldið.

Það er svo badmintonumferð fyrir háttinn og svo tekur við pökkun fyrir Brussel ferð morgundagsins. Ásta er í raun að pakka niður fyrir brottflutning þar sem gistiheimilið á að loka í júlílok. Og þá er pakkað. Sumir lengur en aðrir. Sumir fram á morgun. Já það er í mörg horn að líta og passa upp á.

Á vegum úti - D4: England, Pooh bridge og Emerson

2010-07-11T23:49:00.000+02:00

Frekar döpur frammistaða í fótaferðum hér á bæ. Það hálf varð okkur til láns að ein merkiskonan vakti Ástu til að kveðja. Hún væri á leið til baka til S-Afríku, hefði "gengið frá" í eldhúsinu. Ásta tók svo hálftíma í að hreinsa úr vaksinum og skúra bleytu af gólfum. Það gustar um þessa merku frú búsettri í S-Afríku.

Tókum bíltúr í hitanum upp í Emerson og ákváðum að labba svolítið um og borða nestið okkar þarna. Rosalega flott svæði og ég slökkti nánast ekki á myndavélinni þann tíma sem við sóluðum og spókuðum okkur þar. Sáum meðal annars persónulega sýningu á áttuflæði vatns. Ég uppgötva að ég er með opna buxnaklauf þar sem ég sit og maula samlokuna í sólinni. Svona er maður slakur í fríinu.

Og þá er það út á ensku sveitavegina aftur. Við tékkum á Bangsimon brúnni með viðkomu í Bangsimon horninu. Voða sæt og flott búð, en erfitt að vera ung sál sem langar í allan heiminn þar inni. Prikaleikurinn virðist bara heppnast vel.

Tökum kvöldmatinn á Old mill og skoppum yfir á svartapéturskránna í Forrest Row til að sjá úrslitaleikinn í fótboltanum. Þar vantar ekki lætin og hressleikann og þrátt fyrir góðan undirbúning okkar heyrir Ásta Lísa mestu kviðurnar í gegnum heyrnartólin á tölvunni þar sem hún situr og snýr baki í leikinn og horfir á Castania (í milljónasta skiptið). En þetta verður þrusuleikur og fer í framlengingu. Baldur Freyr gírast allur upp og segist nú hlakka mikið til að fara í fótboltaskólann í Ágúst.

Það er síðbúin sængurferð ungviðisins en fullorðna deildin fer í að pakka niður, finna gistingu í nágrenni Hamborgar fyrir næstu viku, prenta út akstursleiðbeiningar ofl. Síðasta kvöldverkið er að kippa út úr þurrkaranum.

Á vegum úti - D3: England, Crowford

2010-07-10T23:13:00.001+02:00

Skrölt á fætur um 10 leytið. Bað og badminton á línuna úti í blíðunni. Við ákveðum að skella okkur í smá bíltúr til Crowford. Heldur heitt hjá okkur. Ekki úr vegi að versla eina þykka vetrarúlpu í Marks og Spencer. Annars er fátt annað fýsilegt en að setjast í bláhornið á hinum margverðlauna garði Crowley með kaffi og nesti. Hér verður vendipunktur í tækjasögu unviðisins þegar langþráður draumur Baldurs Freyrs verður að veruleika: hann kaupir sér Nitendo DS fyrir uppsafnaðan sarp sjóð sinn. Pöntunarlistabúðin Argos við hlið garðsins reyndist hafa góð verð á græjunum. Og hamingjan og gleðin leynir sér ekki. Nú geta allir lagst rólegir niður og sólað sig...

Hér gengur maður framhjá og prumpar með ógurlegum óhljóðum. Steinkasti frá mér engjast tvær gelgjur í flisskasti. Veit ekki hvort það er þarmaþefurinn, hitinn eða hreinlega menningarlegur margbreytileikinn, en ég er að horfa á þrífættann hund draga hjólastól. Hlýtur að vera nýtt met í minnihlutahóp.

Á bakastíminu kaupi ég tvær lyklakippur af Batman til styrktar börnum. Hanna rekur endahnútinn á símavangaveltur sínar og skellir sér á allpæjulegann Samsung snertisíma. Ég sötra ískaffið af áfergju á meðan kaupferlið fram og fæ ennisfreða að launum.

Við komuna til Tobias skellum við okkur beint í High Tea með skones og öllu tilheyrandi í tilefni 30 ára afmælis skólans. Mætum í svakalega fínt uppdekkað enskt teboð með fínerís postulíni, te og veitingum. Það er hóað inn í bakgarð þar sem hátiðarávörp eru flutt. Krakkarnir eru furðurólegir og halda alveg næstum út fram að freyðivínsskál og kökuskurði. Þau skjóta sér út á tún en koma svo til baka í kökusneið. Ásta Lisa nær að reka svona hressilega við á plaststól, sem gefur kröftug magnaraáhrif. Konan á næsta borði brosir til okkar. Síðar spyr hún hvort við ættum þessi kröftugu börn. Ha, hugsum við Hanna bæði. Þau eru búin að vera svo ótrúlega róleg og hálfósýnileg hérna? Nújá, kannski kraftprumpið hafi verið ástæðan....

Maður hittir margt merkilegt og áhugavert fólk þessa dagana. Ofarlega i huga er frú berfætt-brjóstahaldaralausa-og-bláttáfram. Hún er sjaldan þögul og stikar um berfætt og spjallar við allt og alla um alla mögulega hluti. Og liggur ekki á skoðunum sínum en er rosalega indæl kona.

Eftir kvöldmatinn rennur upp langþráð jómfrúarspilamennska Nitendo og það er tekin badmintonsyrpa fram í myrkur. Stillan og hitastigið myndar kjöraðstöðu fyrir badmintonæðið sem hér geysar

Á vegum úti - D2: England, Brighton

2010-07-09T20:28:00.001+02:00

Það er rólegur morguninn hjá okkur og við tökum okkur hægt og rólega til fyrir ferð til Brighton. Sultarkvein ser slökkt á McMoney bráðlega eftir komuna til strandbæjarins. Apótek: sólgleraugu og verkjapillur. Þá er hersingin klár á ströndina.

Niðurbrennd bryggjan er látin standa ósnortin. Það er ósk um að láta þennan minnisvarða fornfrægra tíma standa og svo er hún víst mikið notuð í kvikmyndum. Steinaströndin er barasta fín og mógrænar öldur svala okkur í hitanum. Baldur Freyr og Ásta Lísa skríkja af fögnuði í ölduganginum. Líka ég. Við hoppum og buslum dágóða stund en leigjum svo stóla. Svona röndótta erki-strandstóla sem krefst ákveðins líkamslags til að forma hann eftir stólnum. Kryppa væri æskilegt lag á stólnum í þessi húsgögn. Hér er dormað og dúllað sér nokkra stund. Tökum svo strandlabb gegnum búllurnar og markaðina á leiðinni heim að bíl. Langvarandi sjokk í bílastæðahúsinu þegar við sjáum reikninginn fyrir þessum ca 5 klst. Tölum ekki meira um það...

Sainsburys skreppur á heimleiðinni þar sem við kaupum í síðbúinn kvöldmat. Ég varð heldur kvöldsvæfinn í þetta sinnið og trítlaði inn með börnunum í háttinn fyrir ellefu. Það er nú einu sinni frí, maður verður að nota hvíldartímann sinn vel, hah?

Á vegum úti - D1: England

2010-07-08T20:23:00.001+02:00

Fríið að skella á. Mörg smáverkefnin sem þarf að klára áður en hægt er að skella sér í frí. Byrjaði daginn klukkan hálfátta á að klippa runnanna í garðinum, það var víst löngu komið á tíma. Fékk mér kaffibolla og fór svo á vit síðasta vinnudagsins.

Sumarringulreið lestarkerfisins hindraði okkur ekki í að tékka inn tímanlega og ná að snæða og kíkja snöggt í leiklandið. Brá þó nett í brún við hlið C24 þegar tilkynningin "closing" mætir okkur, enda 20 mín til brottfarar. En það var allt í góðu og tími fyrir fjölskylduna að taka eina klósettferð í rananum fyrir flugtak. Hefðum betur látið það ógert. Þar geysaði ein sú versta klóakfýla norðan alpafjalla. Baldur Freyr hljóp út hálfgyrtur, gat bara ekki meir. Ég varð eftir inni með Ástu Lísu sem blessunarlega var alstífluð af hori og fann enga lykt. Komst út við illan leik, hálfsortnaði bara fyrir augum af ammoníakstækjunni. Slæmt, mjög slæmt. Og hefur maður þó farið á nokkrar vel súrar tónlistarhátíðir...

Gatwick. Ljóshærður engill tekur á móti okkur með heimagert "velkomin family Finnsson" skilti tekur á móti okkur. Það verða heldur en ekki fagnaðarfundir og við finnum grána gamla í bílageymslunni sem mun sameina okkur á vegum úti næstu 12 dagana. Auðfundinn Nissaninn, enda allir hinir bílarnir með stýrið vitlausu megin! Ekki við, höfum stýrið á réttum stað. Verst með götutilhögunina. Og við rúllum af stað út í kvöldmyrkrið. Komum til East Grensted út úr myrkrinu eftir snúnum sveitavegum umvofnum træjm þar sem dádýr og refir leynast í myrkrinu. Snarl og sængurföt. Svo er gengið til náða. Ævintýrið er hafið.

Með kúbein í körfu

2010-06-21T21:59:00.001+02:00

Við fórum í lítinn hjólatúr áðan eftir matinn. Tókum nágranna og bekkjafélagann Alfreð með. Hann hafði með sér forlátt mini-kúbein. Mjög gerðarlegt og virtist geta þjónað fullum tilgangi sínum, að minnsta kosti þá fengu nokkrir morknir trjástofnar að kenna á því af fullum krafti. Hann sagði að það væri ansi margt hægt að kaupa í grænu skemmunni niður í Kristjaníu þar sem pabbi hans býr. Þar var líka hægt að kaupa dúkkur, sagði hann við Baldur. Svona stórar uppblásnar dúkkur fyrir stráka "som synest det er sjovt at bolle" . Geri ráð fyrir að valið hafi fremur hallast að kúbeininu þann daginn hjá pabbanum...

Eftir að við sáum litla svarta eðlu voru allir sáttir og klárir til að koma heim í háttinn. Ég fékk heiðurinn að ferja kúbeinið heim í körfunni minni. Í huga mér formuðust óteljandi hugsanir og möguleikar tengdu svörtu verkfærinu sem glitraði svo bjart í kvöldsólinni.

Egyptaland 2010 - Dagur3

2010-04-17T22:48:00.000+02:00

Dagur 3 í paradísinni rís sem aðrir morgnar hingað til, heiðskírt og sól. Við fáum okkur morgunverð svona með seinni skipunum en trítlum svon niður að laugarbakkanum þar sem við buslum og æfum okkur með nýju snorklgræjunum og Ásta Lísa svamlar um í nýja flotvestinu sínu. Við verslum okkur tvær dagsferðir sem við byrjum strax að hlakka til: bátsferð og jeppasafarí með meiru.

Við förum út og bryggju og snorklum öll saman svo er tími fyrir að taka 3ju umferð á ísbarnum. Eftir matinn kíkjum við í barnaklúbbinn í stutta stund. Þar er mestmegnis töluð rússneska en samt hægt að gera sig skiljanleg með litum, fótboltaspili og táknmáli. Tókum svo einn síðdegislabbitúr upp á markaðinn í grenndinni. Snorklbúllan frá deginum áður reyndist bara vera rétt í forgarði markaðsþyrpingarinnar, þ.e. í forgarði helvítis.

Hér þarf sterkt hjarta og sál til að verjast og hafa roð við kappsömum sölumönnum góss og glingurs. Aðferðarfræðin er þaulskipulögð og þaulæfð. Það er einn innkastari hinum meginn búðarinnar með vinarleg og "algerlega óbindandi tilboð", "hello, where are you from? Denmark, kom og kig i min butik" Krökkunum hafði verið lofað Egypskum minjagripum og við minnstu augngotu er kominn einn rúmlega hjálpsamur sölumaður sem reynir að koma hugsanlegum kúnna á stig 2, "inn í búðina". Fyrir því eru sennilega tvær ástæður: a) verður erfiðra að ætla að labba burt b) selja draslið, þ.e. draga fram ódýrari hluti en þá sem voru til sýnis úti. Oftar en ekki virðist það fara hönd í hönd að þeir eru bæði ódýrari og af lélegri gæðum.

Hanna stóð sig með prýði og hryggbraut nokkra tilboðsgjafana í búðunum með sín móttilboð. Hálskeðjusölumaðurinn endaði með því að slengja niður hálsfestinni sem Ásta Lísa hafði óskað sér eftir mæst hefði verið á mðiri leið. Kattastyttumaðurinn var ekki eins heppin að fá viðskiptin þrátt fyrir að við höfðum farið tvær ferðir í búðina. Ásta Lísa varð að vonum bara ringluð af öllu havaríinu, hún hafði séð græna kattastyttu úti en inni var dregið fram svartmálað gifsdrasl. Aðspurt um úr hverju þetta væri gert kom tvírætt bros á varirnar (busted) og saga fæddist á leifturhraða þar sem hann svaraði ekki spurningunni heldur fór að benda á að gyllta málningin væri svo dýr. Eiiiinmitttt.... Baldur Freyr prúttaði sína trommu sjálfur með mömmu sinni og var það bara nokkuð létt og lipurt ferli. Það var mæst á miðri leið án stórdramatískra yfirlýsinga sölumannsinn um arðrænslu okkar.

Eftir kvöldmatinn kíkjum við Ásta Lísa á barna-diskótekið. Hún vill bara horfa, ekki dansa, að þessu sinni. Kannski næst...? Við setjumst saman fjölskyldan og fáum okkur einn kvölddrykk með níu-sýningunni en svo er trítlað inn á herbergi, leikið með trommu, múmíur og gert sig klára fyrir svefninn. Ævintýrin bíða morgundagsins.

Egyptaland 2010 - Dagur2

2010-03-16T22:28:00.000+01:00

Annar mars og við vöknum á nýjum stað. Sjáum nú öll herlegheitin í björtu, þvílik sýn yfir spegilslétt rauðahafið í heiðskírri sólarsælunni. Það er svo morgunverðarhlaðborð að lokinni sólkremssmurningu og hitabylgjan tekur á móti okkur upp tröppurnar. Svolítið annað en slydduélin í gær í Kaupmannahöfn, ha?

Það er enginn skortur á valmöguleikum á hlaðborðinu en ungviðið sigtar skjótt úr kókó-kúlur og grandskoðar speglaturna umkringda og fyllta af alls kyns kökum og kruðeríi. Svona ef maður væri ekki alveg búinn að fylla síðustu sentimetra vélindans. Ekki hægt að segja annað að veitingunum séu gerð góð skil.

Þá er upplýsingafundur með leiðsögukonunum sem reynist mjög nytsamlegur og fullur af góðum ráðum og upplýsingum. Krakkarnir eru ekki á sama máli. Drepleiðist. Það lagast þegar við komum niður að sundlauginni þar sem við eigum góðar stundir við busl, leik og slökun. Við erum augljóslega nýkomin, enda svífa meðhöndlana- og ferðasöludrengirnir á okkur með syngjandi söluræðunni: "Mozarella (er það litarhaftið?), hey how are you doing, where are you from, what´s your name? Would you like to taka boattrip tomorrow? Massage? osfrv...."

Rúsínan er þó ísbarinn, þar sem er frír bar eins og hægt er að láta í sig af ís frá kl 10 til sólarlags. Það hverfa nokkrir umgangar í barnagininn, Baldur og Ásta eru ekki lengi að taka þverfaglegt gæðapróf á öllum tegundunum í borðinu. Eftir hádegismat og smá snatt förum við feðgar út að kóröllunum og snorklum þar saman í klukkutíma eða svo. Alveg magnað sjá alla þessa fiska og iðandi lífið og litadýrðina neðansjávar á kóralrifinu.

Seinnipartinn var kominn tími á smá leiðangur út fyrir hótelið, sjá hvort við myndum geta fundið ýmislegt smálegt s.s. snorklgræjur f/fullorðna, meiri sólvörn ofl. Umhverfið er svona nett landnemasvæði, kannski mætti tala um "2007" þar sem allt er í uppbyggingu, verið að byggja hús, hótel, vegi ofl. Hér sunnanmegin jarðkúlunnar nota menn nefnilega flautuna í bílnum, enginn skortur á bíbb bíbb. Svo er mismunandi hvað bíbbið þýðir hverju sinni. Tvö stutt er svona "bara láta vita ég er hér, bíll kemur", annað flaut blæbrigði með augngotum og jafnvel handveifi er boð um taxaþjónustu. Baldur Freyr var mjög fljótur að læra að segja "no thanks".

Við kíktum fyrst í Il Mercado. Það er ekki merkilegt, samansafn vestrænna búða og máttarstólpanna McD og Starbucks. Verðlagið jafn hátt eða hærra en í DK, engin tilboðsverð hér takk. Skelltum okkur á kaffi og köku á Starbucks svona í sárabætur en á bakaleiðinn sáum við skilti "supermarket". Það reynist nú vera svona klassíks "kiosk" a la Nörrebro. Við hliðina er skranbúð og við kíkjum á snorkldót. Prúttið hefst. Gaurinn vill 16 evrur fyrir settið. Skv prúttvenju býður Hanna 4, sem er hálsbrjótandi móðgun fyrir grey manninn. Þetta er ekki plast, heldur silicone. Ef þú vilt plast, þá getur þú fengið það fyrir þetta verð. En þetta er sko silicone! Prútt, prútt og við göngum út með tilboð upp á 10. Nei takk, við yfirgefum búlluna og komumst 2 metra út. Þá svífa mávarnir á okkur. Allir vilja bita af þessu gómsæta, hvíta vorum-að-koma Evrópu búum. Komiði, bara eitt nafnspjald - ekkert að selja! Where you from? Frá Íslandi, vá bróðir minn á einmitt konu frá Íslandi (segir herramaðurinn án þess að hika augnablik). Eiiiinmitt, trúi því svona mátulega. Þetta er orðið gott af áreiti og við erum á leið út á götu aftur þegar snorklsölumaðurinn kemur fljúgandi á eftir okkur. Ok, ég er með nýtt lokatilboð. Við förum aftur inn í búiðina og fáum settin tvö á 16 - saman.

Á meðan ég sit einn við kvöldverðarborðið úti eru Hanna og krakkarnir inni að sækja sér á diskana. Á næsta borði sest hæglátt og ástfangið par. Það virðist verða úr að hún sæki köku með kaffinu fyrir þau, hafa kannski verið búin að borða kvöldmatinn fyrr um kvöldið. Hvað veit maður? Þjónninn kemur og reynir að gera sig skiljanlegan með bendingum, tveir snyrtilegir eldri menn standa við hliðina. Virðist eitthvað vera að þykkna í þeim. Ég skil. Þeir sátu víst þarna áður og höfðu verið (lengi) að ná sér í eftirrétt. Það er farið að hitna þarna og þjónninn tekur hárrétta ákvörðun og lætur sig hverfa hljóðlega. Heinz og Fritz eru orðnir æstir. Þeir hvæsa með sínum yndislega þýska hreim á manninn og rétta honum pjönkurnar heldur hressilega. We war schitting hier, whach ist it you don't untzerstand? Where arge you frohm, Russia!? (eins og það væri það alversta?) Karlgreyið hrökklast burt og heldur á pokum og töskum hálfringlaður og miður sín. Konan hans kemur á þessum tímapunkti og skilur ekkert í því að búið er að skipta hennar heittelskaða út með stífstraujuðum axlar-peysu-þýsku-homma. Slaaaka, sko. Strákar, hvor ykkar var á túr?

Egyptaland 2010 - myndir 2

2010-03-15T22:09:00.001+01:00

Næsti skammtur af myndum frá Egyptalandsreisunni miklu.
Hér fer fjölskyldan meðal annars í jeppasafarí, reiðtúr á kameldýrum og snorklar við Blue Hole í Dahab.
Önnur eins keyrsla og meðferð á Toyota Landcruiser hefur vart sést...

Egyptaland 2010 - Dagur1

2010-03-12T20:42:00.000+01:00

Mánudagsmorgunn 1. mars og það er borðaður morgunmatur og smurðir matpakkar. Það voru slydduél á leiðinn á hraðbrautinni og við höfðum pantað okkur bílastæði á hjara veraldar. Allt innritunarferlið gekk vel og við erum komin inn fyrir og sveimum á fríhafnarsvæðinu eftir hádegismatinn. Spennan er mikil og tíminn drepinn í raftækjabúð við æsispennandi MarioCart wii spil. Svo mikil einbeiting að það er bara kominn aðkallandi tími á nr #2 hjá Baldri Frey þannig að strikið er tekið með mjög áhugaverðum fótaburði. En það er aðeins og seint og flogið er nærbuxnalaus til Egyptalands.

Það er mjög erfitt að bíða eftir að vélin lendir, spurt er á 11 mín frest og mótmæt harðlega ef hinn liðni tími er ekki amk 20 mín meira en þegar síðast var spurt. Við lendum loksins í 20 C hita kl 21 að staðartíma, á fullu tungli. Farangurinn er fljótfenginn og ljóshærða, litla, bleikklædda dóttir okkar vekur ómælda athygli heimanmanna sem vilja allir heilsa upp á, klappa á kollinn og spyrja "hey, what´s your name". Auðvitað fer trýnið alveg í kleinu yfir þessu öllu saman, snýr sér í foreldrakjöltur og verður ein allsherjar feimni.

Stóðinu er skipt upp í rúturnar og við förum í 5 hótela rútuna sem brunar fljótlega af stað út í myrkrið. Við verðum síðust í röðinni og sjáum því öll hótelin sem fólkið fer á. Eitt þeirra er á svæði sem er enn í uppbyggingu (eins og mörg svæðin eru) og þar sjáum við hálfklárað hús við hliðina, svona fokhelt. Það hanga druslur fyrir gluggum en sum staðar sjáum við inn og Baldur Freyr tekur eftir því og segir "Hér býr fátæka fólkið". Útbrunnu "voru-einu-sinni-aðal" félagarnir tveir fyrir framan okkur skella uppúr, "já einmitt, hér munum við eyða fríinu okkar með heimasmurðu - eða þannig. Þú ert ekki svo vitlaus". Auðvitað tóku þeir því sem Baldur Freyr hefði meint hótelið þeirr, sem var kannski ekki algerlega galin ályktun. Það hafði svo sannarlega mátt muna fífil sinn fegurri. Eins og þeir.

Við vorum orðin einungis 4 eftir með leiðsögumanninum (eða konunni) í rútuni. Og maður fór að spá, vorum við að velja eitthvað kolvitlaust hótel? Nei, aldeilis ekki. Reyndist mjög fínt hótel, að vísu komið til ára sinna en snyrtilegt og alúðleg og lipur þjónusta. Upp á herbergi beið kvöldsnarl sem leiðsögukonan hafði séð um að yrði tekið til fyrir okkur. Það var þreytt, spennt og sátt lítil fjölskylda sem skellti sér á rúmin með tunglskinsbjart rauðahafið úti fyrir.

Ævintýrin bíða og dafna í draumalandinu...

Egyptaland 2010 - fyrsti skammtur

2010-03-11T22:37:00.002+01:00

Litla fjölskyldan lagði land undir fót dagana 1.-8. mars og upplifði langþráða draumaferð.
Hér er fyrsti skammtur af myndunum, fleiri myndir og frásagnir koma síðar....

Það er hugurinn sem gildir

2010-02-07T22:01:00.005+01:00

Um síðustu helgi vorum við fjölskyldan að þvælast upp í IKEA í Gentofte. Þegar við göngum út úr fokheldum innganginum og út í snjókrapann stendur þar heimilislaus maður að selja Hus forbi. Og hann var alveg orginal; rámur, skakkur, hertur og vegalaus Klaus.
Auðvitað keyptum við blað af honum og Baldur Freyr spurði mikið út í heimilisleysið. Af hverju yrði maður heimilislaus og hvernig það kæmi til. Við foreldrarnir lögðum til útlistanir á því hvaða hremmingar gætu leitt til þessara örlaga. Hmmm. Baldur Freyr var hugsi og fannst þetta augljóslega vond örlög.

"Heyrðu mamma og pabbi þegar ég verð ríkur, svona eins og onkel Joakim, þá ætla ég að gefa þeim heimilislausu svona eins og .. og eina milljón eða eitthvað svoleiðis. Þá þurfa þeir ekki að hafa áhyggur."

Æi, en fallega hugsað hjá þér Baldur.

"Já, og svo þarf maður ekki að borga skatt."

Hlátur. Mát. Hvaðan kemur þessi vísidómur? Jú, við búum í skattpíndasta ríki jarðar. Þetta hlýtur bara að leka inn með blandaða safanum úr Netto.

Fjölskyldumyndir

2009-12-27T11:57:00.001+01:00

Í lok nóvember kom Hildur með Ágústi og Margréti hingað upp í Nærum. Tilefnið var myndataka af fjölskyldunni í fallegu litum haustins utandyra sem og innandyra í minimalíska skandínavíuheimilinu. Ásta Lísu fannst ekki lítið spennandi að skipta um föt og setja upp grímur ofl og var til í að vera lengi að. Þegar það var komið að Baldri tilkynnti hann: ég kann 5 stellingar. Svo dreif hann það af á 2 mínútum, búið.

Afmæli og óvissuferð - myndir

2009-12-24T00:50:00.000+01:00

Hér eru nokkrar myndir frá óvissu- og afmælisferðinni stórgóðu í Ringsted

Tímans tönn

2009-11-06T21:35:00.006+01:00

Múrinn er rofinn, þann 19. sept rann upp sá dagur sem markaði meirihluta lífskeiðs míns með bílprófs en án. Jú, ég varð 35 ára.

Þetta var ægilega frábær dagur. Að hætti fjölskyldunnar var huggulegur morgunverður með kertaljós og fínerí í rólegheitunum að morgni afmælisdagsins sjálfs. Enda hitti þetta á laugardag þetta árið. Greinilega var búið að leggja upp margvísleg samsærisplön í tilefni dagsins og þau komu smá saman í ljós....

Fyrst var ég sendur út í bíl að ná í bjórinn sem var keypur á svo agalega góðu tilboði daginn áður en Hanna náði ekki að bera hann inn. Þegar ég spurði um bjórtýpu og prís, þá var þetta langt framúr öllum tilboðsvíddum sem ég hef nokkurn tíman heyrt um. Vá hvað Hanna hefur verið lunkin að hitta á þetta... Nema hvað, ég rölti út í gamla grána (Skoda) og vippa upp skottlokinu. Haa, bíddu hér er bara kassi. Weber? Hah? Lít upp og sé frúnna glottandi hringinn þarna uppi á stigapalli. Jah hérna, meiri prakkarinn. Núna erum við með dýrindis gasgrill hér úti á svölum sem var vígt 3 daga í röð eftir komuna í hús.

Næst var það Holte. Baldur vildi alveg staðfastlega fá eyrnalokk, annað kom ekki til greina. Afmælisgjöf mín til þín pabbi. Já og við drifum bara í því. Baldur stóð sig eins og hetja. Ekki vont? Neiii, bara smá kannski....

Beint í kjölfarið var farið í siglingu út frá Holte havn út á Furesöen í dásemdarveðri. Við vorum eins og sjaldséðir hvítir hrafnar þar sem vertíðinni var að ljúka og þetta var slúttdagurinn. En báttúrinn var stórfínn með nesti út á vatninu þar sem við létum okkur reka á meðan nestið rann niður.

Ekki nóg komið af vatni. Vedbæk höfnin var næsta stopp. Þar var tekinn hressandi sjósundsprettur og strandflatmögun. Á eftir var það svo vel útilátinn ís í tilefni dagsins. Mmmmm.

Um kvöldið var búið fyrir löngu síðan að ákveða næstu umferð matarklúbbsins alræmda. Þemað að þessu sinni var ljótufatakvöld og vorum við búin að undirbúa okkur með því að fara upp í Birkeröd í vikunni og versla í búð hjálparstarfs kirkjunnar. Þar fann ég þennan dýrindis Reebok krumpugalla sem mér þótti passa svona ljómandi vel við jólasveinabindið og einhverja vel valda skyrtu úr skápnum. Hanna var svo heppin að þurfa ekkert að pæla í þessu þar sem Elva hafði keypt auka kjól sem hún passaði í og myndi bara bíða heima hjá þeim hjúum í Rödovre.
Jæja, kvöldið nálgast og ég græja mig með tilbúnum smurningsklíning og set mig inn í hlutverkið sem Maggi Mix, alhliða mixer og alltaf með búkka og hásingar innan seilingar.

Við brunum inn til Rödovre og mætum Andrési, í borgaralegum klæðnaði, fyrir utan. Jú, ég þurfti bara að skutlast eftir Rakel fer svo í fötin núna inni. Við mætum kampakát inn og viti menn: allir bara svona rosalega borgaralega klæddir, nema ég. Ég er Maggi Mix. Grínið og planið er fullkomlega heppnað og rennur upp fyrir mér undir afmælisöngnum. Gott grín. En líka góð föt. Og ég verð í þeim allt kvöldið, í þessu hátíðlega tilefni. Maður er nú bara einu sinni 35, hah!

Hið óvænta

2009-10-12T22:25:00.002+02:00

Þann 3. okt sl var hrundið af stað marglaga blekkingaráætlun með göfugt fyrirheit: koma Hönnu á óvart á afmælinu.

Hanna var nú búin að hjálpa til við skipulagninguna með því að leggja fram ósk að fara eitthvað út úr bænum á afmælishelginni sinni. Flott, þá þyrfti ekki að vera að laumast til að stilla því upp. Ég sagði bara: vert þú ekkert að spá í því hvað við gerum, það kemur í ljós....

Ég og Ásta mágsa vorum búin að setja á svið viku lengri siglingatúr milli Seyðisfjarðar og Esbjerg. Allt gekk út á að Ásta yrði því miður að dvelja nokkra daga í Færeyjum og kæmi því ekki fyrr en 10. Okt. Hanna var samt eins og köttur í kringum heitan graut og kross-yfirheyrði Ástu um allt sem var í gangi á hverjum degi. Ásta þurfti að hafa sig alla við að spinna sögur úr hálfsannleiksgarninu til að láta þetta hljóma sannfærandi.

Þá rennur helgin upp og Hanna endar með því að ganga beint á mig á föstudeginum: Ásta er ekkert að koma á morgun, er það? Hah, þvílík fjarstæða. Nehei, hún er í Færeyjum. Laugardagsmorgun og ég tek eina tösku úr geymslunni og svo allir út í bíl. Nú keyrum við af stað. Hvert erum við að fara? Kemur í ljós. Pabbi, eigum við að keyra lengi? Kemur í ljós.

Ég beygi út af við afleggjarann til Ringsted og rúlla nokkuð örugglega inn á gistiheimilisbílaplanið. Best að athuga á því hvort hægt sé að tékka sig inn, hmm (verð að ná að svara sms frá Ástu í einrúmi, erum að samræma staðsetningar og tíma). Við komum með inn, segir Hanna. Acchh, jæja reyni að finna út úr þessu. Heyrðu það er ekki hægt að tékka inn núna er það, er það ekki eftir kl 16? Nei nei, getum gert þetta núna. Látum okkur sjá, herbergi fyrir fimm. Baldur: nei við erum fjögur. Suss, suss (kíki í kringum mig, Hanna er sem betur fer ekki nálægt). Ég vil bara gjarnan halda herberginu svona. Nei, veistu það er ekkert mál að fá 4ra manna. Nei, nei ég vil gjarnan halda þessu bara eins og er, ok? Hvað með sængurföt, fyrir fimm (óþarflega hátt). Nei, heyrðu (hvísl) þetta á nefnilega að vera óvænt skilurðu. Get ég fengið að ná í sængurfötin seinna? Úff...

Svo röltum við um vindasaman miðbæ Ringsted og kíkjum í eina fatabúð þar sem ég er eins og versti úlíngur í SMS hríðinni á milli fatahengja. Ásta er alveg að koma inn í Ringsted, nú þarf að samræma staðsetningar. Þarna, sko búð við byrjun göngugötunnar sem er við torgið þar sem kirkjan er (eru fleiri?). Baldur vill fara í dótabúð, í hina áttina. Ok, hmm. Hvernig get ég komið skilaboðum til Ástu? Bíddu, sjitt. Er þetta ekki hún að koma þarna fyrir hornið? Ónei, hún beygir í átt að göngugötunni og við erum á leið burt þaðan. Hvað gerum við nú? Ásta er alveg í sínum heimi í því að kjaga áfram með sértilbúnu göngulagi og vafin inn í slæðu með gleraugu. Veðurbarða útgáfan af Sophia Lauren.

Finnur, Finnur, hah? Hanna er að reyna að ná sambandi við mig. Fyrirgefðu, ég datt aðeins út. Nei HA HA HAHAHAHHA. Nú er frúnni skemmt. Ha ha, hvað ertu að gera hérna? Þvílíkir fagnaðarfundir og mikið grín. Krakkarnir frekar ringlaðir yfir þessu öllu saman. Hvað er Ásta frænka að gera hér?

Nú var óhætt að ná í sængurfötin upp á gistiheimili og slaka aðeins á fyrir keiluferðina sem tókst með ágætum. Mexikanski veitingastaðurinn var valinn fyrir huggulega afmælismáltíð og þrátt fyrir að hann væri fásetinn var maturinn mjög fínn. Útsölumarkaðsþorpið var heimsótt eftir sundferð í Ringsted laugina og svo rúlluðum við öll heim á leið eftir vel heppnaða helgi.

Óðinsvé - menningarhelgi - myndir

2009-09-23T22:27:00.001+02:00

Fyrstu helgina í September fórum við fjölskyldan í síðustu útilegu sumarsins. Það var rosa gaman enda var menningarnótt á föstudeginum og við náðum í tæka tíð til að sjá Jónas og hljómsveit á stórgóðum tónleikum í Grænlenska menningarhúsinu. Á laugardeginum var góð stemning í bænum þar sem uppskeruhátið var í gangi og hægt var að mjólka kýr, smakka afurðir, klappa grísum, kanínum ofl. Ákaflega vel heppnuð ferð verður nú að segjast.

Óðinsvé - ójé

2009-09-07T23:08:00.002+02:00

Þetta var stórgóð ferð til Óðinsvéa um helgina. Skelltum okkur fjölskyldan í tjaldútililegu og menningarferð um helgina og létum ekki smá rigningaspár á okkur fá heldur brunuðum af stað út á þjóðveginn föstudagseftirmiðdaginn 4. sept...

Að sjálfsögðu er maður að bjóða sjálfum sér upp á þetta með því að velja þennan tíma dags til að keyra á þjóðvegunum: umferðartafir og raðir. Viðgerðir og þrengingar til að komast út úr Stór-Kaupmannahöfn og svo annað eins í móttöku við komuna yfir stórabeltisbrú. Aðeins farið að stressast frammí skóda því það átti eftir að
1) borða kvöldmat
2) skrá sig inn á tjaldsvæðið og slá upp tjaldi (enginn svaraði símanum þar)
3) koma sér inn í miðbæ og finna menningarhúsið þar sem Jónas væri að spila

Við græjuðum neyðarplan: koma við á MC og borða í bílnum. Hringja á farfuglaheimili ef tjaldsvæði væri lokað.

Rúllað inn á Mc kl 18:04 og rifnir inn nokkrir brúnir bréfpokar með sykur og salt óhollustu matlíkönum. Ég borðaði McFeast á methraða og svo komum við að tjaldsvæðinu og fengum reit 303 til umráða. Af viðbrögðum vertsins að ræða, fannst mér eins og tjaldlega væri ekki lengur svona almennt í gangi hjá "venjulegu fólki". En það erum við ekki. Sá heldur ekki neitt annað tjald þarna um helgina, bara tjaldvagna og hjólhýsi.

Tjöldun hófst 18:25 í akkorði og kl 19:25 tættum við (í orðsins fyllstu) burt af svæðinu og inn í bæ. Fundum bílastæði og menningarhúsið á methraða. Vorum bara komin inn í sal á 2 mínútur í átta, hvaaa ekkert stress. Tónleikarnir voru frábærir þar sem Jónas mætti með úrvals lið blendinga af Dönum og Íslendingum. Krakkarnir skemmtu sér vel og sátu opinmynnt og heilluð af öllum herlegheitunum. Skemmtilegar kynningarnar á dönsku og yfirlýsing um ágæti grænlenska harðfisksins hefur eflaust átt góðan part í því að fá umfjöllun í grænlensku fjölmiðlum um helgina. Eftir tónleikana röltum við um og kíktum á lífið í bænum. Diskó-tískusýningin var mega spennandi fyrir Ástu Lísu sem stóð opinmynnt allan tímann.

Við tókum því rólega næsta morgun og fórum upp úr hádegi inn í bæ að kíkja á uppskeruhátíðina. Þar var nú margt skemmtilegt að gerast þar sem bændur, búfénaður og afurðir voru inn á ráðhústorginu þar sem margt var hægt að bralla. Baldur mjólkaði sér mjólkurdreitil í glas, valsaði haframjöl, klappaði grísum ofl ofl. Ásta var hvað hrifnust af því að halda á kanínunum og var ábyggilega búin að prófa þær allar 3 sinnum hverja. Ægileg sorg þegar þeim var pakkað í pappakassa í dagslok og flutt til síns heima.

Þá tókum við höfðinglegu kaffiboði Ágústar og Þóru frá kvöldinu áður og kíktum í kaffi. Það var ljómandi gott kaffi og spjall seinnipartinn. Kvöldmatinn tókum við á buffhúsi Jensens þar sem farið var alla leið í gúrmé, en viljinn var meiri en getan og Baldur og Ásta urðu að leyfa ísnum sínum. Þá er gott að eiga ísvænann föður sem tekur svona smáverk að sér með brosi á vör...

Hið þrautþjálfaða tjaldgengi pakkaði hálfvotu tjaldinu niður á sunnudagsmorgninum og svo var brunað heim á 2 klst, enda minni umferð og svona. Baldur hentist svo í afmæli, Ásta fór yfir til Alma (eins og við var að búast) en við Hanna fórum út í garð að reyna að sýna smá myndarskap. Fjörtíu jarðaberjaplöntur árg 2009 verða vonandi til gagns á næsta ári og akkúrat núna gónir grasker út yfir bílastæðið. Spurning um snemmbúna Helloween?

Íslandsfrí 2009 - myndaskammtur 2

2009-08-30T21:39:00.001+02:00

Jæja, þá er ég búinn að skella inn næsta skammti af myndunum frá fríinu okkar í sumar uppi á Íslandinu góða. Kominn upp að Verslunarmannahelginni í Vatnaskógi og svo sæludögum í Syðri-Knarrartungu.

Forsmekkur hér að neðan....

Systkinin í búðinni hjá Ástu frænku
Hanna er svo margsigld kassadama og sýnir að hún hefur sko engu gleymt frá gullaldarárum Kaupfélagsins í Þorlákshöfn. Hér þarf þó ekki að panta rjómann með 2ja daga fyrirvara úr MBF, nú er brennt í Bónusinn
Baldur Freyr var slyngur á posann og sjóðsvélina
Kartöflusáðvélin prufukeyrð

Myndir úr fyrstu útlilegunni

2009-08-13T22:40:00.002+02:00

Jæja, þá er verið að hreinsa til á minniskortinu og koma skikki á myndasafnið...

Skelli hér inn nokkrum myndum frá fyrstu útilegu sumarsins í júnílok með Ásdísi, Anders og Leó upp í Kulhuse. Hreint út sagt frábær tími í sól og strönd, grill ofl. Þetta var skemmtilega ákvarðað, þar sem við sammældums í sumarbyrjun að fara saman í útilegu. Þá var bara sett dagsetning og fyrir þann tíma yrði barasta verið búið að redda sér útbúnaði (það sem við gerum best mörlandinn: vinna undir pressu).

Þetta var fyrsta skipti sem við fórum með (þáverandi nýkeypta notaða) tjald út á land og við vorum að finna okkur í pökkun og vistum. Lærðum mikið af hinum sjóuðu grönnum okkar og stálum nokkrum hugmyndum og gerðum skurk í uppfærslum á útilegubúnaði fyrir þá næstu. En það er önnur saga, önnur tjald og annar myndabúnki.

Ekki alveg andvana - nýjar myndir komnar

2009-07-15T23:01:00.004+02:00

Var einmitt búinn að vera að hugsa um það lengi hversu ergilegt það er að facebook virðist vera að ná langleiðina með að svæfa niður blogg og tölvupósta. Allt fer fram innan facebook í formi örskilaboða og maður lufsast ekki lengur inn hér og párar orð (hljóma bara eins og gamall afdalakall, eða hvað?)

Nema hvað, loksins druslaðist ég til að setja inn nýjar myndir. Og það ekki af verri gerðinni, frá stórfenglegri rokkreisu 17-22 júní sl þar sem ég, Hjörtur og Ari héldum í mikla reisu þar sem ævintýri voru á hverju stráii (mest sjálfssköpuð þó). Lagt var upp með þemu til að halda smá samræmi, en áhöld eru um það hversu vel tókst til. Til dæmis fór þemað "Skynsemi" alveg einhvernvegin út af sporinu en þemað "ógeð" tókst fram úr björtustu vonum.

Sjáið og njótið hér

Orlofshús í Nærum?

2009-05-06T21:40:00.004+02:00

Þetta er auglýsing....

Í sumar förum við fjölskyldan til Íslands í sumarfrí og við höfum þá íbúðina standnandi tóma hér í guðsgrænni úthverfanáttúrunni. Barnvænt umhverfi, 50 m í skóg, 25 m í sundlaug, 4 km á strönd, 20 km inn til K.höfn.

Ef einhver hefur áhuga á dvöl hér í bjartri 3ja herbergja íbúð milli 24 júlí og 11 ágúst, þá endilega hafið samband.

Spark

2009-04-14T21:09:00.003+02:00

Stór dagur rann upp í dag og langþráður hjá Baldri Frey: hann byrjaði að æfa fótbolta hérna hinu megin götunnar. Það er sko ekkert smá flott að geta sagt að maður æfi með BSV 5 (hópur fimm).

Enda hefur Baldur vart getað beðið eftir að byrja síðan við fengum fréttirnar um inntöku af laaanga biðlistanum nú um páskana. Baldur kom einmitt fram hér í gærkvöldi svolítið ringlaður og úfinn, hélt að núna væri þetta loksins komið: fótbolti í dag.

En við feðgar brunuðum niður á vallarsvæði í dag og dressuðums í Barcelonahaminn við gáminn (vorum ekki búnir að græja fataskiptin), ég náði að skakklappast í réttan hóp og var settur í markið um leið af hinum vörpulega Mads. Sem betur fer voru þetta bara þrír strákar þannig að þetta skyndinámskeið mitt í þáttöku í dönskum drengjafótboltaæfinahefðum fór rólega af stað. Baldur Freyr tók þetta allt saman af mestu alvöru, mjög einbeittur að drepa, rekja og skjóta. Skýtur fast og er mikið stoltur af því að vera eitruð vinstrifótarskytta. Mads þjálfari sagði nefnilega að vinstrifótarskyttur væru einmitt það sem vantaði.
En ég fékk ekki mörg stig sem markmaður þegar spileríið hófst. Georg sagði nú bara hreinskilningslega: af hverju ertu svona ömurlegur markmaður? Svo vildi hann alls ekki láta mig standa í markinu þegar það kom víti.

Það var sveittur en ánægður strákur sem rölti heim í kvöldmatinn. Nú getur Baldur varla beðið eftir fimmtudeginum, þá er næsta æfing....

Þetta venst vel

2009-04-04T16:12:00.003+02:00

Það mætti segja að vorið komi af fullum krafti þessa dagana. Í dag er dásamlegt veður, hátt í 18 stig og heiðskírt. Búið er að nota daginn vel með garðvinnu þar sem safnhaugnum var breytt í hrossaskítslagköku, hjólatúr ofl. Nú er bara að draga fram rykföllnu sólvörnina, púff púff.

Eigum við að ræða þetta eitthvað frekar?

Berlín beibí

2009-03-09T22:17:00.003+01:00

Já þetta var svo megaháttar ferð hjá okkur Gumma til Berlín helgina 20-22 Febrúar sl.

Á Kastrup var ráðið ráðum sínum yfir einum öl og sammælst að mesta áskorunin fælist í raun í að brúa bilið milli máltíða, þyrfti að finna einhverja afþreyingu þá. Við vorum með nokkur útprentuð ráð í vasanum svona til að hafa eitthvað til að þræða og spekúlera. Fyrsta markmið var að finna Hr. Fritz kráareiganda sem myndi skenkja okkur freyðandi öl í krús og snitsel með. Það átti nú eftir að reynast ögn flóknara en við fyrstu sýn...

Skræður

2009-03-05T20:45:00.000+01:00

Þá eru nokkrar skræður komnar úr lestri og nýjar komnar í lestrarlestina.

Í lestri:

Í skinni ljónsins (Michael Ondatje) - fjölþráða söguflétta af innflytjendum og landnemum
Managing Humans - umbúðalaus og hnellin 15+ ára reynslusaga úr hugbúnaðarbransanum í Sílikondal. Gríp í þessa inn svona inn á milli eftir geðhrifum og tímarými

Búnar

Með bakið í heiminn - sýn fréttakonunnar norsku, Åsne Seierstad, á lífið og baslið í Serbíu á meðan hún dvaldi þar frá 2000-2004
Myrká, Arnalds nýjasta. Tekur smá hliðargötu í frásagnarstíl en annars sama deigið í þessari spennuköku sem og fyrri bakstri
Bóksalinn í Kabúl - mig langaði að ná í engilinn frá Grosný en hún var úti. Þessi reyndist alveg prýðis frásögn. Meiri (skáld?)saga heldur en fréttamannsfrásögn/viðtöl eins og Serbíubókin var meira viðtalsbók

5 metrar, Kalaha og pressa

2009-02-13T19:53:00.004+01:00

Heitasta æðið hér um slóðir er fjölbreytilegt eftir áhugasviðum og sérsviðum heimilismeðlima. Það sem Baldur er hvað mest upptekinn að núna er að taka nokkur vel valin hopp af fimm metra brettinu hérna hinu megin við götuna. Þetta byrjuðum við að fikra okkur áfram með sl. sunnudag og þörfin eftir frekari hoppum varð svo knýjandi að fara varð í laugina eftir skóla í vikunni, sem er nú ekki alvanalegt.

Þegar Ásta er ekki að göndlast með hamsturinn sinn er Kalaha kúluspilið í miklum metum. Á hverju kvöldi velur hún eitt spil fram yfir lestur bókar. Og ég verð að segja að hún er nokkuð slungin litla lúsin, er oft með lærvísleg plön í gangi.

Gamla settið er ekki eins ævintýralegt í dillum sínum, en Philips safapressan kemur þó sterk inn sem skemmtileg viðbót við blandarann.

Komið...

2009-01-30T19:46:00.003+01:00

Jæja þá er það yfirstaðið. Tveir nýjir einstaklingar kúra inni í hálminum í marglitu plastbúrunum sínum. Spennustiginu er aflétt um 3,37 og núna er áskorunin að leyfa litlu hnoðrunum að venjast nýjum heimkynnum þar sem skrækar barnsraddir og stór augu eru sífellt að kíkja í heimsókn.

Já, fjölskyldan hefur stækkað við sig svo um nemur tveimur dverghömstrum. Kolla átti kollgátuna en Maggi fær viðbragðsverðlaunin fyrir andstutt símtal í hádeginu í dag. Hva, er kominn bangsi í ofninn? Nei, ekki var það svo... að sinni....eða...kannski?!

Fjölgun...

2009-01-29T21:55:00.002+01:00

Nú eru spennandi tímar. Fjölgun á heimilinu er í nánd og allir núverandi heimilsmenn eru orðnir spenntir og þetta er rætt nánast upp á dag hér út frá margvíslegum vinklum. Í dag hreyfðum við svo við uppröðunni inn í barnaherbergi til að vera klár í tíma þegar dagurinn kemur. Krakkarnir eru sérstaklega spenntir yfir þessu öllu saman. Og við líka.

Úps!

2009-01-11T16:39:00.004+01:00

Svið: Á leið heim í lestinni sunnudagskvöldið 4. janúar
Persónur: fjölskyldan situr með 4 stk ferðatöskur, nýkomin úr flugi frá 2 viknar fríi á Íslandi

Ásta Lísa (ÁL): Pabbi, ég þarf að pissa
Pabbinn (ég): Ok, klósettið er bara hérna rétt hinu megin við hornið. Taktu í hendina á mér, lestin vaggar svolítið og við gætum dottið. Hérna er þetta. Prófaðu að ýta á takkan, þá opnast hurðin
(ÁL ýtir á takkann og við blasir miðaldra feitlaginn maður sem situr á salerninu "í hægðum sínum")
Ég: Úps, fyrirgefðu. Vissi ekki að það væri ólæst.
(ýti aftur á takkan og loka hurðinni aftur. Það kemur ekki í veg fyrir að 2,27 rúmmetrar af geigvænlega fúlu þarmalofti sleppa fram í ganginn. Við röltum til baka og setjumst í sætin sposk á svip. Allir í vagninum skilja og finna lykt af því sem gerðist. Vandræðaleg brosin og allir reyna að láta sem ekkert hafi gerst. Þá kemur hreinskilni barnsins...)
ÁL: Það er kúkafýla
(sniff sniff, sogið upp í nefið til að vera viss)
ÁL: Pabbi, það er vond lykt. Lyktar af kúk.
(þá geta allir ekki annað en hlegið)

Karlgreyið fékk ansi hreint laumuleg augnráðin þegar hann gekk svo framhjá að loknum skylduverkunum. Ég fer ekki í smáatriðin og hina hræðilegu upplifun sem kom í kjölfarið af því að þurfa svo að fara þarna inn og leyfa Ástu að pissa. Það þarf nú venjulega mikið til að valda velgju hjá mér en úfffff, hvað var í gangi þarna. Þetta mun vera brennt í lyktarskynstöðvar gráa massans um aldur og eilífð, þokkalega

Íbúð til leigu

2009-01-08T21:22:00.007+01:00

Gleðilegt árið og allt það. Nú er svo komið að íbúð okkar að Suðurbraut 16 í Hafnarfirði verður laus til útleigu í febrúarmánuði. Áhugasamir skulu hafa samband við mig í pósti finnur[at]finnur.com. Fín íbúð á sanngjörnum kjörum, hér eru helstu upplýsingar:

Staðsetning: Suðurbraut 16, Hafnarfirði á 4. hæð, rétt við suðurbæjarlaugina
Fermetrar: 91 í heildina, 86 íbúð með 5 fm geymslu á jarðhæð
Herbergi: 2 svefnherbergi og stofa = 3 herb
Svalir: Rúmgóðar (margra grilla) svalir sem snúa út að faxaflóa með útsýni upp á snæfellsjökul
Endurbætur: Baðherbergi endurnýjað vorið 2005, blokk múrviðgerð, máluð ofl 2005

Rúmgóð og vel nýtt íbúð sem gott er að búa í. Skjótið póst eða bara hringið ef áhuginn er fyrir hendi.

Jólakveðja

2008-12-20T10:21:00.003+01:00

Við hittum jólasveininn á förnum vegi í Tívolí um síðustu helgi. Hann var hress og rjóður og bað að heilsa.

Fjölskyldan í Rundforbiparken sendir hátíðarkveðjur um veröldina víða. Við sjáumst kannski um jólin heima á Íslandi, við lendum á Keflavík eftir u.þ.b. sólarhring.

Allt er í heiminum hverfult

2008-12-16T12:01:00.003+01:00

Það var undarleg tilfinning sem greip um okkur í morgun, rétt eftir að fyrsta tillaga til vöknunar hefði verið slegin út af borðinu með svokölluðum "snooze"-takka. Húsið gekk til í hægum bylgjuhreyfingum. Ég veit ekki með Finn en tilfinningin sem greip mig var hræðsla. Þeir sem þekkja mig vita hversu illa mér er við þetta afl jarðar og áður en ég hafði náð að hugsa þá var hjartað komið á fulla ferð. Hjartslátturinn þyngdist töluvert þegar ég gerði mér grein fyrir skjálftanum og eftir að honum lauk, þá sveif á mig gömulkunn máttleysistilfinning.

En sem betur fer, eins og mörgum er einnig kunnugt, þá á ég svo óskaplega létt með svefn að ég náði að svífa inn í draumalandið á ný og ná jafnvægi í líkamsstarfsemi ;-)

Ótrúlegt alveg, ég sem hélt að ég væri óhult fyrir skjálftum búsett í Danmörku þar sem engin eru skjálftasvæði.

Pund

2008-12-11T21:59:00.004+01:00

Eins og eitt pund af flórsykri er núna búið að fara síðasta sólarhringinn í glassúrframleiðslu á piparkökurnar. Uppskrift númer 2 var flött út í gær og bökuð. Baldri þótti aðalatriðið að fá að hræra upp í glassúr og þekja kökurnar (já og þá meina ég þekja). Ilmurinn af piparkökunum er svo sannarlega til marks um að jólin nálgast senn. Nú eru ekki nema 10 dagar í að við hlunkumst niður á flugbrautina í Keflavík, ætli það verði jafn hvasst og síðast?

Í öllu falli verður spennandi að finna leiðina út úr völundarhúsi Leifs þar sem alltaf er verið að smíða, breyta og bæta. En svona er þetta víst á flestum flugvöllum, að minnsta kosti þeim sem ég hef dreypt fæti niður á undanfarið (dublin, seattle, chicago, fargo, skopje og kaupmannahöfn) þar eru tímabundnir veggir með tímabundnum leiðbeiningum. Ekkert er víst varanlegt í þeim bransa, eða í lífinu yfirleitt ef út í það er farið... En nú er skammt í að maður fari yfir strikið í vangaveltum þannig að ég set punkt hér .

Koma jólanna.

2008-12-08T12:08:00.001+01:00

Við keyrðum í gær upp í sveit til að fagna komu jólanna með starfsfélögum Fuz og höfðum einmitt á orði að það væri ekkert voða jóló með græna grasið allt í kring. En jólin koma innan frá og því um að gera að njóta undirbúningsins í faðmi fjölskyldunnar á eftirfarandi hátt; jólatónlist, jólaskraut, jólaföndur, jólabakstur etc. Það versta er þegar spenningur í börnum verður svo mikill að þau passa ekki inn í fallegu myndina (rauðar, kaldar eplakinnar, kókó í bolla, nartandi í smákökur, föndrandi jólaskrautið við blíða röddu Svanhildar Jakobs....) og eru meira í að slást og rífast og vilja helst bara vera úti að leika með nágrannakrökkunum.

Svona er það víst að verða fullorðinn. Með tilbúnar væntingar og búin að gleyma óþreyjunni sem fylgir komu jólanna.

Frábrugðið

2008-12-06T14:42:00.002+01:00

Má ég fara með Alfreð í ballet? Heyrði ég rétt, ballet? Baldur kom inn rosa spenntur í dag og spurði hvort hann mætti fara með Alfreð skólabróður og nágranna sínum að horfa á systur hans í ballet í dag. Jú, jú mín vegna en ég verð að tala við mömmu hans og fá þennan ráðahag staðfestann. Úps, hún var víst á nærbuxunum en það var víst ekki stórtökumál þannig að við ræddum um skipan mála í flíspeysunni og sloggi nærbuxum. Baldur fór með Alfreð að horfa á ballet systurinnar. Aðeins frábrugðið...

Ég er búinn að vera að dúlla svolítið í eldhúsinu í morgun, tja nánast bara allan dag. Núna er marsipaneplakakan að taka sig á borðinu og kjúklingurinn í marineringu við hlið piparkökudeigsins. Hjörtur og Kolbeinn eru á leiðinni uppeftir til okkar til að gera og græja piparkökur seinnipartinn.

Jólaböllin og -skemmtanirnar eru að hefja innreið sína þetta misserið og nú eru Hanna og Ásta uppi í Birkeröd að taka þátt í jólafagnaði íþróttafélagsins Skjold þar sem Hanna kennir á miðvikudögum. Vonandi stendur Ásta sig vel þegar jólasveinninn lætur sjá sig, hún var sko ekkert of hrifin af honum í fyrra. En hún var spennt yfir þessu öllu saman og fór uppstríluð í kjólnum frá afa sæma og ömmu völlu.

Jæja, nú þarf að setja hýasinturnar í pottana og finna piparkökuformin. Þýðir ekki að hangsa hér bara, hah!

Rækt

2008-11-26T20:20:00.003+01:00

Á þessu síðustu og mestu tímum er ógalið að líta svolítið í eigin garð. Það gerði ég í allt sumar.... og tók myndir af því ferli.

From Garðurinn

Ég og Hanna tókum á leigu garðskika hérna útfrá bakvið róló og fórum í gegnum jómfrúarsumarið okkar með hann. Amma Valla kom sterk inn í apríl í plægingu og standsetningu sem skapaði grundvöll allrar framþróunnar þaðan í frá.

Ýmislegt var reynt og rekið sig á. En í sumarlok held ég að við höfum bara verið nokkuð sátt. Smá endurhönnun var gerð á bréfsnepli á eldhúsborðinu eitt kvöldið og svo var pælt upp og sáð grasi í eitt hornið svona til frekari yndisauka. Hanna var ekki alveg að kaupa "freestyle" útlitið sem er víst þó í tísku í garðaheiminum. Einnig skelltum við upp moltukassa sem gleypir við lífrænum úrgangi okkar í hverri viku. Stundum er þetta ekki ósvipað og í heimi viðskiptanna: það þarf að henda úrganginum í safnhaug til rotnunnar og til nytja næstu kynslóða í formi áburðar.....

Umbrot

2008-11-23T22:33:00.003+01:00

Hrúga af sultu á glóðvolgu ítalska speltbrauðinu. Baldur Freyr lét öll tilmæli um hófsemi í sultumokstri sem vind um eyru þjóta, haugurinn bar þess merki. Svo var bitið í. Og sjá, hér losnaði loksins þessi hægri framtönn sem hafði dinglað svo lengi framan í okkur. Þá eru þðr dottnar fimm vinkonurnar og tvær holur bíða þess að verða fylltar.

Ásta Lísa er líka að taka ýmis skref áfram. Núna í dag var ekki lengur málið að vera með ermakúta í sundinu. Ég myndi álykta að þetta komi til eftir að við feðginin höfðum verið að prófa að synda án kúta í barnalauginni. Það kom ekki til mála að taka kútana einu sinni með út að sundlaugarbakka. Í staðinn fengum við okkur bara frauðplastskút á bakið og busluðumst með hann á bakinu milli heita pottsins og barnalaugarinnar. Hún er að verða bara nokkuð brött í buslinu stelpurófan. Hef engar áhyggjur af ákveðninni né þrjóskustuðlinum, það er allt til staðar....

Skrap

2008-11-22T20:18:00.003+01:00

Spennandi og skemmtlegt. Gaman er að undirbúa og elda góðan mat. Stemningin nær svo hámarki þegar tekið er til matar síns og innbyrtar eru kræsingarnar. Hitt er svo aftur leiðinlegra verk að skafa og skrúbba pottana, en alverst er að skrapa mínútugrillið sem hefur verið baðað klísturkenndri en hinni mjög svo gómsætu maríneringu.

Einhvern vegin þannig datt mér í hug að efnahagsmálum Íslands væri háttað þar sem ég stóð og skrapaði þaulsetna ábakaða maríneringuna. Allt er leyft og í sóma á meðan stemningin er há, fáir virðast fást til að hreinsa upp í brunarústunum. Og jú, panódíl pillum er spítt út til múgsins með hálfvolgum yfirlýsingum um mögulega ábyrgðarköllunnar sukkaranna og glæframanna. Þó virðist mér skína í gegn að Jón Ásgeir verði látinn taka hin þungu högg Davíðs sem hefur beðið lengi í bláa horninu. Þetta verður hanskalaust og undir yfirskini "þjóðarréttlætis" og tvær eða fleiri flugur slegnar í einu: blóð fyrir múginn, Jón kýldur kaldur eftir langa bið Davíðs, góðgæðingar blámanns fá endurreisn og fálkaorður.

Þegar ég reyni að setja vinnufélagana inn í ástandið eftir síaukinn áhuga um stöðuna, verður þetta eitthvað hálfsúrrealískt þegar maður útskýrir helstu leikendur og "leikreglur" (hlífðarskildi). Þá fær maður athugasemdir eins og þessa frá vinum mínum frá Makedóníu: "Já, veistu að Makedónía og Ísland er mun líkara en mér hefði grunað". Þess ber að geta að spilling í stjórnkerfinu er landlæg og stendur framþróunni fyrir dyrum....

Skræður

2008-11-17T21:36:00.003+01:00

Það er komið upp að ákveðnum þröskuldi í náttborðinu. Enn og aftur hefur mér lukkast að setja of margar bækur í gang:

Slash - frásögn þessa geðþekka krulluhauss frá uppruna Guns 'n Roses. Vel skrifuð, skemmtileg og fróðleg
Managing Humans - umbúðalaus og hnellin 15+ ára reynslusaga úr hugbúnaðarbransanum í Sílikondal
Með bakið í heiminn - sýn fréttakonunnar norsku, Åsne Seierstad, á lífið og baslið í Serbíu á meðan hún dvaldi þar frá 2000-2004

Undur Ameríkunnar

2008-11-12T10:32:00.001+01:00

Á síðustu 4 vikum eða svo hef ég dvalið helminginn í Bandaríkjunum, Seattle nánar tiltekið. Þar hef ég tekið eftir nokkrum sérkennum og merkilegheitum:

Öryggisgæsla hefur aukist við innkomuna frá því á síðasta ári. Núna er krafist fingurskönnunar á öllum 5 fingrum beggja handa, plús mynd. Í fyrra voru þetta bara vísifingurnir og mynd.
Ég fékk líka að rúlla í gegnum landbúnaðarafurðaskannann þeirra. Þrátt fyrir að vera langt því frá Framsóknarmaður, ég hef bara litið út fyrir að vera með sveitasæluna í töskunni.
Kaffibúllur, þær eru svo margar að það jaðrar við að maður fái upp í kok. Í stofnborg Starbucks, Seattle, er þetta sérlega áberandi: tully's, seattle's best, starbucks, ofl ofl
Mér fannst alltaf vera lykt plantað út um allt. Á hótelunum, klósettunum, verslunarmiðstöðvum ofl. Einhvern vegin alltaf sama væmna blómalyktin, eða hvað svo sem það átti að líkjast.
Þið áttuð kannski von á þessu, en ég verð að segja nokkur orð um salernin þarna ytra. Fyrir það fyrsta eru þau með skálarnar í sköflungahæð þannig að það er nokkur kúnst að staðsetja sig. Ég get rétt ímyndað mér hvernig hávaxnir menn eins og Hannes yrðu að sitja með hnén klemmd við eyrun...
Annað er að mörg salernin sturta ekki, heldur sjúga með offorsi þannig að manni krossbregður í fyrsta skiptið sem þetta gengur yfir. Ekki síst þegar þetta gerist sjálfvirkt við það að staðið er upp. Þar væri gaman að sjá fólkið bakvið tjöldin sem ýta á "sturt" þegar sést í skoruna...
Umferðin. Eins og margt annað hefur þetta ferli verið hámarkað til tímasparnaðar. Þá kemur ekkert gult ljós heldur skiptir beint úr rauðu í grænt. Einnig má taka hægri beygju á rauðu þegar leiðin er greið. Í Danmörku verður þetta aldrei leyft þar sem hjólreiðamennirnir eiga framgöngurétt á grænu, hvað þá rauðu!

Amen

Eirðarleysi vs. værðargeyzi....

2008-11-05T10:44:00.003+01:00

Af hverju get ég ekki notað eirðarleysið í að sinna þeim verkefnum sem fyrir liggja í stað þess að vafra um í tóminu (lesist: alnetinu) og verða einskis vísari??

og btw. getur e-r útskýrt upphaf heimsins?

Afmæli

2008-10-28T19:13:00.004+01:00

Þá er litla skvísa orðin 4 ára!

Við hófum daginn með uppdekkuðu borði, kertaljósi, brauðmeti og svo súkkulaðiköku með íssneið. Hvernig væri að hafa alla morgunmata upp á þennan máta? Gjafastund var næst á dagskrá og það var aldeilis fjör í tuskunum þegar barnavagninn, skiptisettið og dúkkan voru tekin upp. Litla mamman varð rosa glöð og það varð eiginlega mesta basl að komast af stað út úr húsi í leikskólann. Var bara svo mikið að gera í mömmó.

Nokkurs konar fiskibollur voru með í för upp í leikskóla, en það voru brauðbollur með hlaup-fiskum sem Ásta deildi út til hinna krakkanna með miklu stolti. Þau fengu að syngja afmælissönginn en hann var bæði afþakkaður á heimaslóðum sem og í leikfimitímanum seinni partinn.

Ætli við förum ekki í 2. hluta súkkulaðikökunnar innan skamms. Spurning með rjómaafbrigði í þetta skiptið....

Dögurður og flugferð

2008-10-26T08:10:00.004+01:00

Sunnudaginn 19. Okt var nóg að gera. Pabbi í heimsókn og ég þvældist milli strætóstoppanna við E47 hraðbrautina til að reyna að finna Sigrúnu, Nínu og Vilhjálm eftir að ég hafði farið í Brede bakaríið. Við snæddum ljúfan dögurð og ræddum um heima og geima til kl eitt þegar ég skutlaði hresinunni niður á stöð. Stuttu síðar brunuðum við litla fjölskylda niður á flugvöll til að skila mér í Terminal 2 sem fyrsta stopp til Redmond.

Ferðin hófst sem fyrr með innritun hjá SAS og öryggisskoðun í gegnum hraðbrautina, ansi gott að geta sparað sér smá tíma. Að venju var allt snuðrulaust í innritun og öryggisskoðuninni þannig að þá var bara að fá sér smá matarbita fyrir flugið.

Um borð var rafmagnstengið í sætinu eitthvað að stríða mér þannig að ég óttaðist að rafhlaðan kláraðist í fartölvunni og myndi stöðva vinnuflæðið. Ég var nefnilega líka að lesa mér til um námskeiðið til að vera svolítið undirbúinn. Sólbakaði flugþjóns-Svíinn reddaði þessu með því að koma með þær lykilupplýsingar að rafkerfið í stólunum væri ekki byggt fyrir nýju (síðustu 1-2 ára) módelin af fartölvum því rafhlöðurnar væru of öflugar. Ég tók rafhlöðuna úr og þá var allt í góðu.

Að lokinni þéttri 5 tíma eða svo vinnulotu ákvað ég að slaka aðeins á og kíkja á eina bíómynd. Ekki var margt óséð í boði og ég ákvað að kíkja á eina ævintýramynd, Indiana Jones 4 - krystalshauskúpan. Þvílík vonbrigði! Ég hafði vonast til að geta slakað vel á yfir góðri ævintýradellu en kannski voru vonir mínar of háar en mér kom á óvart hvað mér fannst þetta mikil B-mynd. Ég hefði búist við mun betri leik og flæði, komandi frá Lucas/Spielberg. Ég taldi mig vita hvað í vændum var eins og maður veit að James Bond er daður, fáranlegir bílaeltingaleikir, vondi kallinn og allt það. En nei, þetta var hreinlega pirrandi og pínleg upplifun. Fannst leikurinn vondur og flæðið hikstandi og pínlegt. Tímasóun.

En maður náði að drepa tímann á leið til Seattle og innan tíðar nálgaðist Tacoma flugvöllurinn, smátt og smátt...

Vá...

2008-10-25T15:21:00.002+02:00

... hvað það er gott að vera kominn heim!

Að rúlla inn á lestarstöðina í Skodsborg í glampandi haustsólinni með útsýnið yfir Eyrarsundið var róandi og góð tilfinning. Að stíga inn á parketlagt heimilið í stað hótelteppanna var góð tilfinning. Að hita sér grænmetissúpu og hýðishrísgrjón var endurnærandi. Að skera niður nýbakaða hjónabandssæluna og setja í frysti færði mig aftur til baka á rétta braut. Ég er kominn heim!

Að vera einangraður í 4 sólarhringa á Hóteli í Bandaríkjunum missir sjarma sinn þegar vinnudagarnir teygja sig milli sólarupprásar og sólarlags. Leið bara eins og moldvörpu að skríða upp úr holu í gær þegar ég var utandyra í dagsbirtunni. Nú er bara að ná aftur Danmerkurtaktinum á ný...

Djö....

2008-10-21T21:25:00.003+02:00

Ég er svo leið og ég er svo svekkt yfir því hvernig græðgin hefur sýnt sig í sinni verstu mynd í formi elskulegra bankastjóranna. Mánaðarlaunin sem þessir menn hafa fengið undanfarin ár "vegna velgengni bankanna og þeirra ábyrgðar sem þeir bera" eru svo svívirðilega há að enginn hefur gott af. Við erum ekki bara að tala um 2-3 milljónir heldur 20-30 milljónir og allt upp í rúmar 40 milljónir sem Bjarni Ármannsson fékk. Engu að síður finnst þeim ekki að þeir beri ábyrgð á þeirri stöðu sem Ísland er komið í! Við séum bara að upplifa stærstu heimskreppu sem upp hefur komið. Mikið rétt hjá þessum kjánum, og það eru kjánar sem í einfeldni sinni halda ef þeir bara loki augunum þá muni enginn sjá þá.

Hvert er landið okkar eiginlega komið? Hver verður framtíðin? Ætli við verðum bara áfram greyið Íslendingarnir sem endalaust berjast við mikilmennskubrjálæði og því verður að sýna þeim umburðarlyndi og samúð?

Hugur minn gagnvart heimferðar hefur snúist og helst langar mig bara e-ð enn lengra í burtu. Helst á stað þar sem ef ég aðspurð segist koma frá Íslandi þá verði viðbrögðin sem mér mæta "allright, and do you all live in snowhouses?"

Blautt

2008-10-05T15:07:00.002+02:00

Mikið ætlar að rigna í dag, það er bara búið að sullast niður linnulaust. Frekar svona haustlegt að verða, sérstaklega þegar það gustar aðeins. Þá fyllast göngustígar og bílastæði af laufblöðum, hnetum og smágreinum. Við Baldur höldum okkur innandyra í dag og perlum, málum og föndrum. Reyndar fórum við upp í sundlaug áðan þar sem Baldur svamlaði um í vikulegu æfingaprógrammi Sölleröd Svömklub. Annars erum við bara inni að dúlla okkur.

Kvennadeildin er að heiman. Hanna og Ásta eru niðri í Forum á heilsumessu þar sem þær eru væntanlega orðnar gríðarlega fróðar og innblásnar af öllu þar sem þar er í boði. Kannksi eru þær komnar í kukl og naga hrafnsvængi í reikiheilunarherberginu þar sem árunuddarinn fer hamförum... Ásta Lísa fór til Ölmu upp úr 11 og hefur ekki snúið aftur. Ég tékkaði á henni kl 12:15 og það varð úr að hún myndi skila sér eða verða skilað þegar þær stöllur fengju nóg af hverri annarri. Það verður víst ekki strax myndi ég halda þar sem þær eru að vinna upp skort á samleik í gær. Algerir tvíburar.

Á milli þess sem ég róta eftir sérpöntunum af perlulitum þá endurhleð ég mbl.is og skoða hvað er að frétta úr ráðherrabústaðnum. Gegnsær gulur var ansi erfið pöntun, held við höfum klárað þá alla. En það er með eindæmum súrrealískt ástand sem er núna í gangi og þjóðin bíður með öndina í hálsinum eftir einhverri úrlausn mála. Eitthvað verður að gerast, ekki er hægt að keyra áfram á þessum gengismun og óvissu. Fleiri fara sennilega að taka slátur í ár og sauma skó úr leðuráklæðinu af Land Rovernum.

Betri

2008-10-04T10:30:00.002+02:00

Maður á alltaf sínar betri hliðar, betri stundir og jafnvel betri helming. Minn betri helmingur á einmitt afmæli í dag. Hanna er 34 ára í dag og ber það stórvel sem fyrri daginn. Við erum búin að fá okkur morgunkaffi, söng og gjafir á þessum fallega haustdegi. En enn bíður stærsta gjöfin til hádegis; þá kemur Ásta systir til Danmerkur til rúmlega vikudvalar. Það er ekki laust við að stemningin sé góð hér á bæ í dag...

Vatnaveröld

2008-10-02T22:20:00.005+02:00

Makedóníuferð - dagur 2 (18.9.2008)

Það var ræs 10 og rölt inn í bæinn. Marjan var með áætlanir eins og fyrri daginn. Við fórum í kruðerísbúllu sem átti að þykja framreiða besta burek-ið í bænum. Það var því tekið burek og jógúrt á línuna. Þetta er mjög hefðbundið í balkanlöndunum og er frekar feitt deig með alls kyns fyllingum s.s. kjöti, spínati og osti. Við fórum í ostinn og erum við því komin í undirtegundina zeljanica.

Með svona ballest í maganum voru allir klárir í slaginn og við skelltum okkur í bílana. Áfangastaðurinn var syðri endi Orhid vatnsins þar sem fallegt svæði er með uppsprettum og klaustri heilags Naum. Að venju var vegurinn hlykkjóttur með eindæmum og við borguðum fyrir að leggja á grasi gróin og hálftóm bílastæðin. Ferðatíminn er greinilega búinn því ekki var troðningurinn hér í gangi. Samt voru ekki svo mörg skörð í sölubásunum, nema kannski í kebab deildinni sem var lokuð.

Við byrjuðum á að skoða kirkjuna og klaustrið kennt við heilagan Naum. Þetta er eins og margt annað frá 10. öld í býsönskum stíl. Reyndar endurbyggt a.m.k. einu sinni og þá yfir gröf Naum sjálfann sem komst þá innan dyra. Eitt man ég sérstaklega frá leiðsögninni, en hann ku hafa verið dýratemjari mikill og vélað skógarbirni til að vinna hlið við hlið uxanna þegar mikið lá við. Með því að leggja eyra sitt að kistunni áttum við að geta heyrt hjartsláttinn, dúmm dúmm dúmm.... Alveg frábært útsýni var þarna uppi og yfir allt vatnið. Á vinstri hönd Albanía, Orchid bærinn til norðurs og svo 1,3 km hátt fjall til hægri. Heiðskír himinn gerði þetta að algerri póstkortsupplifun.

Á meðan við biðum eftir að okkar bátur kæmi fengum við okkur kaffi og bjórsopa við vatnsborðið. Svo kom að því að Nicolaj var laus og hann lóðsaði okkur um ótrúlega fallegt vatnasvæðið þar sem 45 uppsprettur gusa upp vatni ofan og neðan vatnsborðs. Hann var greinilega ekki að gera þetta í fyrsta skipti því það gusaðist upp úr honum fróðleikurinn í bland við vel tímasett grín. Hans sérsvið er að segja orðið skjaldbaka á öllum mögulegum tungumálum og svo var hann bara nokkuð lunkinn myndasmiður. Við fengum að blaða í gegnum nokkur albúm hjá honum í bátnum og draumurinn er að halda ljósmyndasýningu.

Eftir siglinguna var komið hungur í hópinn og við settumst aftur á sama stað, nema nú var komið að mat. Að sjálfsögðu var fengið sér Shopska og Rakija í forrétt en svo fékk ég þessa forlátu baunakássu með heimagerðri pylsu ofan á. Mjög gott og hressandi allt saman og allir í stuði. Á bakaleiðinni stoppuðum við á lokuðu og yfirgefnu tjaldsvæði við vatnsborðið. Eftir smá labb vorum við komin niður að vatnsborðinu og allir nema 2 skelltu sér út í. Merkilegt nokk var þetta bara alveg þolanlegt hitastig, svipað og sundlaugarnar í Danmörku (myndi giska á 25 C). Það var mjög gaman að synda í vatninu og skemmtileg upplifun að vera þar við sólarlag. Eftir að allir voru komnir uppúr leiddi Marjan okkur fyrir horn á næsta klett til að sjá nokkuð merkilegt. Þar var pínulítil kirkja inn í kletti. En þetta gerðu menn á öldum áður til geta stundað kristna trú sína í leyni og friði fyrir ráðandi múslímum Ottoman veldisins.

Til baka í Orchid bænum tókum við stuttan stöðufund með einu rauðvínsglasi uppi í íbúð og svo skundaði hópurinn inn í bæ þar sem við tókum kraftkaup á 1+ klst. Náðum alveg heilmiklu þar, rosa samstillt tvíeyki þar á ferð. Kannski helst að við höfum verið tafin af nett ágengri sölukonu í minjagripaverslun sem var búin að sjúkdómsgreina okkur, gefa hungangsdropa, mæla með lopasokkum og þegar hún byrjaði að setja disk í græjurnar þá borguðum við bolina og fórum út. Við hittumst svo hópurinn á kaffihúsi þar setið var og kjaftað fram yfir miðnætti með Pivo (bjór), hnetur og hræbillegt koníak. Geiisp, í háttinn svo því ræs er klukkan níu næsta dag. Og það var reyndar afmælisdagurinn minn!

Myndir frá Makedóníu

2008-10-01T23:43:00.005+02:00

Jæja þá var ég að henda inn eins og 256 myndum og myndböndum frá ferðalagi okkar til Makedóníu 17-22. september. Gjörið svo vel og njótið myndrænnar frásagnarinnar...

Cross porter

2008-10-01T19:23:00.002+02:00

Warrior/Effect
You can send 1 monster you control to the Graveyard and Special Summon 1 "Neo-Spacian" monster fromyour hand. When this card is sent to the Graveyard, you can add 1 "Neo-Spacian" monster from your Deck to your hand.

Þýðing og staðfæring óskast, ég er að missa tökin á tilverunni vegna Yu-Gi-Oh! æðisins sem tröllríður heimilinu þessar vikurnar.

Haglabyssusöngvarinn

2008-09-30T23:13:00.000+02:00

Ég má til með að mæla með nýjustu plötu Kris Delmhorst, Shotgun Singer. Ég hafði rekist á fyrri útgáfur hennar þegar ég var að þræða niðurhölin á eMusic fyrr á árinu. Þá leist mér svona rosa vel á Strange Conversations.

En þessi plata er enn betri að mínu mati. Ber einkenni þeirra platna sem fara í fyrsta rekka hjá mér; plata sem þarf margar hlustanir og vinnur og límist meira og meira á mann. Mætti kalla þetta laukplötur þar sem maður flysjar hvert lag af lauknum við hverja hlustun. En nú er lag ekki sama en lag, er það? Eða þannig, æi hættu nú alveg. Þið vitið hvað ég meina....

Þessi plata er tekin upp í lágstemmdum aðstæðum upp í fjallakofa og lýsingin á tilurðinni passar einmitt við lauklýsinguna mína. Maður er ekki alveg galinn. Eða hvað, og þó...

CPH - BUD - SKP

2008-09-28T21:17:00.005+02:00

Makedóneíuferð - dagur 1 (17.9.2008)

Ferðin suður til Skopje gekk eins og í sögu. Við lentum á áætlun um hálfþrjú á litla flugvellinum í Skopje. Þetta var í líkingu við Reykjavíkurfluvöll og töskurnar komu á skammri stund. Marjan, Katarina og bróðir hans biðu með bílana fyrir utan. Eftir mikla fagnaðarfundi hófum við að troða töskunum í bílana og brunuðum svo upp að aðsetri Marjan inn í Skopje.

Hnúar okkar Hönnu voru hvítir eftir hurðararmana og ömmuböndin. Hann Viktor frá Hvítrússlandi var ekki alveg sá mest traustvekjandi í umferðinni. Við ræddum þetta á leiðinni og sömdum neyðaráætlun sem var hrundið í gang um leið og við stoppuðum hjá íbúð Marjan. Við spurðum lærvíslega hvort þau ættu bíl í Danmörku. Nei ekki var nú það. Ertu þá ekki vanur að keyra dags daglega. Nei, varla neitt síðasta 1,5 árið síðan hann flutti til Danmerkur. Nú vill svo til að við eigum bíl og keyrum á hverjum degi. Ég get alveg keyrt, við getum reynt að skiptast svolítið á. Það varð úr að ég tók við stýrinu og sat þar fram á lokadag.

Við stoppuðum við húsasund inn í Skopje þar sem Marjan hvarf og kom svo til baka með Makedóníska Dínara á góðu skiptigengi. Borgar sig að vera kunnugur. Á leiðinni út úr bænum komum við í búð sem var eins og kaupfélagið heima í kringum Duran Duran tímabilið, ægilega kósí eitthvað. Þar birgðum við okkur upp fyrir ferðina, keyptum kort á bensínstöð og brunuðum út á þjóðveg á leið suður til Orchid. Hinn alþjóðlegi hópur var tilbúinn í ævintýrin með þjóðernin 7: Ísland(2), Hvítarússland(2), Malta(1), Pólland(1), Kanada(1), Makedónía(2) og Bandaríkin(1).

Þegar beygt var af þjóðveginum tók ótrúlega hlykkjóttur fjallvegur við sem liðaðist inn um gil og tré. Nokkuð merkilegt var að það var varla að sjá gatnamót á löngum köflum. Þetta var bara vegur með stóru V-i, engir útidúrar né krúsidúllur bara beint áfram. Svo kom að því að við stoppuðum, að mér virtist í hvergilandi. Hér var búr með geltandi hundum hægra megin vegar, malarstæði á vinstri hönd. Upp tröppurnar gengum við og þar var hringlaga áningarhús með tvo værukæra keðjureykingakarla innandyra. Nokkrir bekkir voru þarna inni og grill í miðjunni, ekki mikið meira en það. Marjan pantaði hjá þeim og við fengum innan skamms skál af sýrðri mjólk og kornjafningi sem er víst mjög algeng hjá fólki á landsbyggðinni. Súrmjólkin var ágæt en kornið var frekar þurrt, en ekki slæmt. Sérkennilegt var að ekkert var boðið að drekka með matnum en það átti eftir að sýna sig að vera algengara en ekki. Að þessari stórmerkilegu máltíð lokinni brunuðum við aftur út á hlykkjóttann veginn út í kvöldhúmið.

Þótt það væri komið eftir sólsetur ákváðum við að reyna að kíkja á 10. aldar klaustur heilags Jóhannesar skírara og þræddum ansi hreint skemmtilega sikk sakk brekku upp á fjallstoppinn. Heppnin var með okkur og Marjan sjarmaði sig ekki bara inn í klausturgarðinn heldur fengum við þann heiður að fá að vera við kvöldmessu munkanna. Þarna fór maður í nýjan heim og það var dolfallandi tilfinning að hlusta á söngl munkanna sem skiptust á að fara með ritningarorðin á leifturhraðri makedónísku. Það verður að segjast að þetta er ekki ólíkt rappi ef maður spáir í hrynjandann og hvernig þeir skiptust á og gengu inn í línur hvors annars. Eftir athöfnina fengum við einkaleiðsögn eins munksins um dýrgripi kapellunnar og þar lærði maður undirstöðuatriðin í að lesa úr altarisíkonunum til að vita hvaða dýrlingi þessi kirkja tilheyrir o.s.frv. Þarna var allsvakalegasti útskurður sem ég hef á ævinni séð. Heill veggur af meistaralega útskornum táknmyndum, sögubrotum og fígúrum. Að sjá þessar trésúlur úr heilum trjám sem hafa verið holaðar innan með heilu sögunum innan í. Hvernig var þetta hægt?

Aftur út á hlykkjóttu vegina. Mér leið eins og í tölvuspili í næturkeyrsluborði: beygja, bremsa, beygja, gefa í, bremsa o.s.frv. Á meðan við hlykkjuðumst meðfram landamærum Albaníu leið mér eins og ég væri að fara yfir sömu brúnna aftur og aftur. Enda kom það svo í ljós að við vorum að þræða fram og til baka yfir þessa sömu á: svarti draumurinn.

Við komum svo seint og síðar meir til Orchid og hentum töskunum inn á hið nýuppgerða íbúðarhótel stutt frá vatnsborðinu. Eftir stuttan stöðufund var stikað upp í bæ og rölt um í kvöldkulinu, það var nefnilega bara nokkuð svalt þarna. Mun kaldara en maður hafði átt von á og vonast eftir. Eiginlega það sama hitastig og í Danmörku, svona um 10-12 stig að kvöldi til. Marjan endaði svo með okkur á góðum makedónískum veitingastað þar sem við fengum fyrsta skammt af mörgum af tvennunni góðu: shopska salat og vínberjabrennivíninu rakija. Á eftir fylgdi blandaður kjötbakki, grillaðir chili (sterkir!), hvítlauksmauk, edik og brauð. Mjög gott að fá svolítið í belginn þótt seint væri og í raun kominn nýr dagur. Við röltum í rólegheitum meðfram vatninu og hlökkuðum mikið til að sjá öll herlegheitin í dagsbirtu. Það var svo ótrúlega margt sem við höfðum upplifað á svona skömmum tíma. Magnað að hafa verið í kvöldmessu Orthodox munka innan 12 tíma eftir morgunkaffið í Köben. Og þetta var bara rétt að byrja...

Á slóð jógúrtsins

2008-09-25T21:05:00.005+02:00

Ævintýri. Það er eina orðið sem ég á yfir ferð okkar til Makedóníu í síðustu viku. Þetta var í einu orði sagt frábært. Við hurfum algerlega inn í nýjan heim og gleymdum að það findist önnur veröld hér á sjálandi sem innihéldi skóla, vinnu og tvö yndisleg börn. Það var bara of mikið að upplifa og sjá.

Þetta var frábær og alþjóðlegur hópur (Ísland, Hvítrússland, Pólland, Malta, Kanada, Bandaríkin og Makedónía) sem við vorum hluti af. Marjan var okkar einkaleiðsögumaður og gerði okkur kleift að upplifa land og þjóð með augum heimamanna.

Meðal þess sem við fengum að upplifa var kvöldmessa munka af grísku rétttrúnaðarkirkjunnar, synt í Orchid vatni við sólarlag, róið yfir vatnsuppsprettur, virki, klaustur og kirkjur, minnisvarðar um byltingar, allskyns matarkyns (burek og jógúrt í morgunmat, osta í öllum stærðum og gerðum , tyrkjagruggið boza, klassíska salatið shopska sem fer hönd í hönd með vínberjabrugginu rakija, anísdrykkin mastika, Skopje bjórinn Skopsko) ofl ofl. Og svo að taka þátt í ekta makedónísku brúðkaupi með kórónuskiptingum, gómsætu 4 rétta borði skoluðu niður með rakija og hringdans í meira in 5 klukkutíma við undirleik þjóðrænnar tónlistar, er ekki eitthvað sem maður gerir á hverjum degi.

Ég tók auðvitað helling af myndum og myndböndum ásamt því að halda dagbók. Þetta mun allt rata hér inn á vefinn bráðlega, bíðið bara róleg....

Í helgarlok

2008-09-14T22:20:00.006+02:00

Sérdeilis gott er það búið að vera um helgina, sólarglenna flesta daga og hlýtt yfir hádaginn. Ég tók skorpu í garðinum á föstudaginn og undirbjó jarðveginn fyrir grassáningu, í orðsins fyllstu merkingu. Það þýddi að jarðaberjaplönturnar og rauðbeðurnar urðu að flytja sig um set. Kryddjurtaóræktarhringurinn fékk að fjúka vegna vanhæfni sinnar...

Föstudaginn var ég að vinna heiman frá svona til hálf ellefu en náði að skella í sólberjamarineringu fyrir hálf tíu. Maður uppskar þokkalega um kvöldið með sólberjakryddkjúkling af grillinu með rauðlauk, maís og kartöflur úr garðinum. Algert dúndur. Við krakkarnir horfðum svo á Disney stundina og Talent á meðan Hanna þvældist um í samgöngukerfi Stór-Kaupmannahafnar. Alveg úr æfingu greyið stúlkan að fara niður í bæ á öldurhúsin. En hún skilaði sér að lokum til Dagný og félaga á Blasen.

Í gær fór Baldur í heimsókn til Aleksanders skólabróðurs og gerðist þaulsetinn mjög. Á meðan skelltum við þrenningin okkur út á Skodsborg ströndina á hjólunum þar sem sílspikaði selurinn skellti sér í úfinn sjó. Það blés þokkalega inn frá hafinu og ég fékk góðar gusur upp í og yfir mig. Ég og Ásta Lísa gáfum smáfuglunum Ciabattabollu á meðan Hanna lá á maganum horfði fast ofan í teppið með lokuð augun. Og maturinn: ég smjörsteikti svínasnitsel í speltraspi um kvöldið með Meyer rauðkáli sem er algert lostæti.

Í dag byrjuðum við á því að fara á markaðinn inn í Holte með viðkomu í gamla góða kaupmanninum í Sölleröd. Þetta var bara eins og hverfa 2-3 ár aftur í tímann, rosa gaman að koma þangað aftur. Ég var þó búinn að hræra saman megninu í tandoori marineringuna áður en við fórum af stað og gat sett sítrónuna og engiferið í við heimkomuna. Lyktin var dásamleg. Ég varð einn eftir í kotinu á meðan Hanna fór með Baldur á sundæfingu og Ásta var horfin um leið til Ölmu vinkonu. Á meðan hrærði ég í skúffuköku og hlustaði á þjóðlagatónlist. Allt var nú að verða klárt fyrir grannagrillið í kvöld, mmm.

Þvílík lukka sem þetta grill var. Tandoori kjúklingurinn var algert sælgæti með bökuðum kartöflum. Súkkulaðikaka plús eplakaka frá nágrönnum rann vel niður með kaffi og þeyttum rjóma. Krakkagerinu líkaði þetta heldur ekki illa.

Núna erum við Hanna á fullu að skrifa upp handbók fyrir gemlinga- og húshald sem mamma og Guðrún taka að sér í næstu viku. Þá erum við nefnilega á leið til Makedóníu! Djíss hvað þetta verður gaman. Marjan og Aleksandar eru búnir að græja þetta allt saman, það eina sem við höfum gert er að bóka flug. Það á víst að vera klár bíll á flugvellinum sem við brunum á niður til Orchid vatnsins til að byrja með í smá ferðamannaleik áður en brúðkaupið er á laugardaginn.

Jaså

2008-09-10T22:19:00.000+02:00

...mikið hvað fólk getur verið upptekið af óléttu.....

Íslensk tónlist í góðum farvegi

2008-09-06T12:28:00.004+02:00

Ég er núna búinn að vera ánægður viðskiptavinur eMusic í rúm 2 ár. Þar greiði ég áskriftagjald fyrir mín 40 niðurhöl á mánuði sem eru í formi hreinna og beinna mp3 skráa. Ekkert takmark á fjölda niðurhala á sama lagi/plötu né takmörk á hvaða tölvur ég set skrárnar á, ekkert röfl.

Nema hvað, ég hef verið að slæðast eftir Íslenskri tónlist hjá þeim og þar er nú barasta slatti í handraðanum. Í gær sá ég að Sprengjuhöllin er í sviðsljósi mánaðarins, á forsíðu sem umfjöllun dagsins og í öðru sæti á topp albúmum dagsins. Ekki slæmt það! Og platan þeirra er stórgóð, auðvitað sótti ég hana um leið. Til lukku með þetta strákar.

Vonandi fær maður svo að sjá nýju plöturnar hjá Benna Hemm Hemm og Emiliönu innan skamms.

Vinabæjarheimsókn

2008-08-30T15:47:00.003+02:00

Hanna og Baldur Freyr eru að skutla Söru nokkurri Sædal niður á Skodsborg stöð. Hún kom og kíkti á okkur litlu fjölskylduna í dag. Við eignuðums Söru sem nágranna fyrir 1,5 ári eða svo í Sölleröd Park þar sem hún og Elín, Anna og Olga slógu niður búðum. Hólmararnir voru í útrás og lentu svo heppilega í sömu húsalengju og við. Eðalskvísur allar og þær reyndust okkur einstaklega vel á ögurstundu í ársbyrjun 2007, en það er nú önnur og lengri saga...

Sara er búin að vera hér í Danmörkinni í viku á ferð með grunnskólanum í Stykkishólmi og í dag gafst tími til að hittast og eyða tíma saman. Við náðum í Söru upp við Experimentarium og rúlluðum inn til Lyngby þar sem ég og stelpurnar (Ásta Lísa, Sara og Hanna) fengum okkur dögurðarhlaðborð með öllu tilheyrandi. Við gáfum grand túrinn hérna upp í Rundforbi og
Hanna slúttaði garðtúrnum með brómberjasmakki. Þá var bara kominn tími á kyss, kyss og bless,bless.

Það er þó aldrei að vita nema við sjáum hana Söru fikra sig til baka til Danmerkur í náinni framtíð. Brakandi sólarblíðan var sterkur sölupunktur...

The National

2008-08-30T09:05:00.004+02:00

Stund og staður: Vega þann 12. ágúst 2008

Mat: Flott spilað, frábært band, Matt olli mér heilabrotum, virtist einagraður í eigin heimi

Þetta mánudagskvöldið skellti ég mér niður á Vega til að sjá The National þar sem ég hafði mikinn hug á að sjá þá í eigin persónu. Ég var búinn að vera hlusta á Boxer og Alligator sem eru báðar þrusugóðar.

Enginn vafi á því að hljómsveitin hefur spilað sig sundur og saman, það heyrist glöggt á hvað vel er farið með allar taktskiptingar og krúsidúllur. Trommuleikarinn er all svaðallegur að mínu mati og kom mér fyrir sem óbrigðult takt-vélmenni sem ekkert hafði fyrir því að halda 100% bíti og krúsidúllast um leið. Rytmasveitin algerlega steinlá.

Stór hluti af sjarma sveitarinnar er falinn í rödd og söngstíl Matt Berninger, en þessi djúpi trega-baritónn minnir mann á Tindersticks/Joy Division. Ég hef nú aldrei séð hann á sviði áður og átti í nokkrum erfiðleikum með að átta mig á honum þar sem hann hékk á míkrafóninum en sneri baki í salinn þess á milli. Eins vel og hnitmiðað hann syngur þá er hann með merkilegan úr-takti klappstíl og líkamsburði. Mér datt í hug einhverskonar heilkenni þar sem hann leysti út vélræn klöpp og skrykki algerlega í hálfu tempói og úr takti. En hann söng vel, ekki spurning.

Svo fóru leikar að æsast eins og t.d. Start a War og míkrófónastatífið fékk sveiflu og gítarbræðurnir áttu í fullu fangi með að forða sér. Matt fékk tiltal á milli laga. Eins og ég segi, þá áttaði ég mig ekki á honum. Virtist nett sagt vera í eigin heimi, hvort sem það er hans persóna, (eitur)lyf + áfengi, einver -ismi læt ég ósagt en ég skynjaði eitthvað sérkennilegt andrúmsloft í hljómsveitinni. Svona eins og það væri hljómsveit á sviðinu og svo einn söngvari. Ekki ein eining heldur tveir heimar: Matt og svo hinir.

Kraumandi kollvik - seinni hluti

2008-08-24T22:03:00.003+02:00

Eins og áður sagðist þá byrjaði helgin ansi hreint vel og varð í alla staði frábær. Anna Linnet stóð fyrir sínu og ég og Hanna áttum góðar stundir með regnhlífarnar niðri í bæ í gær. Hittum Aleksandar á miðju regni lömdu Kultorvinu á leiðinni niður í bæ.
Maturinn hjá körlunum á Pasha stenst allt lofið og það var meira að segja borðað þar aftur í dag með gríslingunum og Dagný upp í Nörrebrogarði. Mæli sérstaklega með réttunum af kolagrillinu, númer 24 er alveg dúndur.
Leikurinn í morgun kom svo hjartanu mun betur af stað en expressóinu og maður náði sér varla niður fyrr en eftir Pasha matinn úti í Nörrebrogarði þar sem ég lagðist á meltuna og missti meðvitund með sólina stingandi á kollvikunum. Ég er svolítið rauður núna í framan og náði mér að auki í tvö moskítóbit úti í garði áðan þegar ég var að klippa niður sprek. Það hefur engin áhrif á heildarmat helgarinnar: dúndur.

Sérdeilis gott

2008-08-22T19:36:00.002+02:00

Hvernig er hægt að byrja helgina betur en eins og í dag? Ísland rúllar yfir Spánverjana í frábærum undanúrslitaleik í dag, ég og Hanna að fara í Tívolí á tönleika með gamla brýninu Önnu Linnet sem er jafn samofin danskri menningu eins og rúgbrauðið sjálft. Svo hringir engill neðan af Norðurbrú og býður eitt stykki næturpössun fyrir gríslingana á morgun. Við skötuhjú verðum s.s. í slugsi um Kaupmannahöfn á morgun alveg slök með úrslitaleikinn fersklagaðann í sunnudagsmorgunmat.

Svei mér þá ef mér er ekki bara slétt sama um dynjandi rigningarskúrinn úti núna, þetta er samt frábær byrjun á helgi.

Sýnishorn

2008-08-10T18:23:00.004+02:00

Já það er ýmislegt í gangi þessa dagana og vert að gefa smá sýnishorn inn í atburðarás og hugsanaganginn hér í fjölskyldunni.

Í gær tókst okkur að fara í Sirkusinn á réttum tíma og réttum degi. Þetta var svakalega flott sýning sem var hátt í 3 tíma með hléi. Óhætt að segja að maður fái nú sitthvað fyrir aurinn þar. Í einu af hinu mögnuðu jafnvægisatriðum voru kínverjar að leika listir sínar. Þá segir Baldur:
"vá hvað kínafólk er duglegt"

Ásta átti líka eina góða línu í sundlauginni í dag. Þar sem við sátum í barnabuslinu að lokinni sundferðinni og náðum upp hita, var hún með hárgreiðsluleik á mér. Það var verið að hella vatni og móta strýið á alla kanta. Svo byrjaði hún að móta hanakamb og varð að orði:
"... gera svona hanakamb svo þú verðir ligesom (eins og) unglingar... "

Svo átti ég eitt augnablik uppi á Nærum Torv í gær, sem setti andlegt jafnvægi fjölskyldulífsins í smá limbo. Við stöndum við hjólin, nýkomin á torgið í þeim megintilgangi að sækja miðana á sýninguna þarna seinni partinn. Hanna réttir mér lásinn af Baldurs hjóli. Nei, ég er búinn að læsa. Ha? Segir Hanna opinmynnt. Hvað er svona rosalegt við það, hugsa ég? Doh, ég er búinn að læsa lásnum sem við erum ekki með lykilinn að!
Jæja þá eru góð ráð dýr, fyrsta hugsun að kaupa litla járnsög í rusl og draslbúðinni. Nei nei, þeir eru hættir með verkfæri. Málningarbúðin á svona apparat á 15 DKK. Gæðin eftir því, ég næ ekki að saga lásinn frekar en að ég væri að nota síld (þótt að riddörunum sem sögðu Ní hafi lukkast að nota slíkt við trjáhögg). Það restaði með því að hjólið var tekið heim að lokinni sirkussýninu og Mike var svo almennilegur að skila Bosch vélinni þann dag.

Lásavandamálið var leyst í dag með 6,5 mm járnbor í leifturatlögu PBS 500 RE. Hjólið er nothæft á ný og ég komst aftur í náðina hjá langrækna syni mínum....

Hátíðin nálgast

2008-08-07T17:44:00.004+02:00

Kæru vinir

Nú fer að halla að lokum sumarsins, svona opinberlega allavegna. Við höldum fast í vonina að við fáum áframhaldandi góðviðrisdaga og Indian summer láti sjá sig.

En það er ekki því að neita að tíminn heldur áfram að líða og áður en við vitum af verða jólin komin og farin. Sem leiðir okkur að tilgangi þessa pistils. Við höfum nefnilega verið að velta fyrir okkur hvort við ættum að koma heim til Íslands um jólin eða sækja nýja staði heim. Hugurinn stefnir óneitanlega til klakans góða og því viljum við nota síðuna okkar til þess að koma með eftirfarandi fyrirspurn.

Við viljum spyrja hvort e-r (hvort sem það er þú eða e-r sem þú þekkir) vilja fara í íbúðaskipti við okkur yfir jól og áramót (+/- dagar) eða þá að e-r vilji lána okkur húsnæði þar sem viðkomandi ekki verður heima.

Þrátt fyrir að við eigum yndislega fjölskyldu sem gjarnan hýsir okkur þá langar okkur að vera með "heimili" yfir jólin svo að við ekki þurfum að búa í ferðatöskum eins og svo oft áður.

Svo að ef þú lumar á e-u slíku máttu gjarnan láta í þér heyra!! Við hlökkum til ....

Illur arfur

2008-08-05T20:54:00.003+02:00

Þær eru ansi hreint margar góðar danskar kvikmyndirnar. Í gær sáum við eina af þeim: Arven. Þetta var sú síðasta sem við áttum eftir að sjá af þríleiknum hans Per Fly sem tekur fyrir hvert lagið fyrir sig í dönsku samfélagi (botninn, miðjuna og yfirstéttina). Sem er nokkuð mögnuð efnistök því það er almennt ekki viðurkennt að hér í landi sé viðloðandi stéttskipting.....

Það er skemmst frá því að segja að þetta er þrusugóð mynd líkt og hinar tvær en Arven tekur fyrir yfirstéttina. Bænken er samt sú sterkasta, það verður að segjast. Ekki síst fyrir tilstilli Jesper Christiansen sem er vægast sagt magnaður sem róninn Kaj.

Fyrir þau ykkar sem hafa ekki uppgötvað galdra danskrar kvikmyndagerðar og leiklistar ættu að taka nokkrar stikkprufur eins á myndum eins og: Prag, Kærlighed på film (ROSALEG!), Efter bryllupet, Grønne slagtere ofl ofl

Alger sirkus

2008-08-02T15:54:00.003+02:00

Ég og krakkarnir fórum á Kung-Fu panda um daginn. Eins og við var að búast var þetta frábær skemmtun frá DreamWorks verksmiðjunni með mátulega blöndu gríns, boðskaps og vísidóms. Þar á meðal var spekin að trúa að sjálfan sig. Það finnst mér alveg 150 DKK virði að fá það innprentað í heilabörk barnanna með hjálp bíómyndarinnar og bland í poka.

Í dag fór ég að efast um burði mína til að ljúka einföldu verkefni: sækja miðana í sirkussýninguna í dag uppi á Nærumvænge torv. Samkvæmt mínum áttavita er það á túninu hjá SuperBest og ég hafði orð á því í dag við Hönnu að ég hefði ekki séð nein ummerki um eitt stykki sirkus á túninu þarna þar sem ég hjólaði yfir brúnna í morgun. Hanna sagði að þeir sæjust kannski ekki frá brúnni, ég tók það gott og gilt enda hafði ég fulla körfu að bókum að framanverðu og svo Ástu Lísu með dúkkuna í fanginu í barnastólnum.

Til þess að vera tímanlega í þessu ákváðum við að ég færi á stúfana núna áðan að ná í miðana, svo við hefðum nú nægan tíma til að komast af stað fyrir sýninguna kl 17. Ég sótti mér peninga uppi á torgi og skimaði eftir einu stykki sirkus. Ég sá ekki nein ummerki. Hlýtur að vera þarna einhversstaðar lengra niður með hraðbrautinni, eitthvað talaði Hanna um það. Neibb, nokkrum rangölum og blindgötum síðar var ég farinn að efast alvarlega um hæfileika mína til að finna nokkurn skapaðan hlut, þrátt fyrir nafn mitt.

Ég kom því heim með skottið á milli fótanna, miðalaus og ringlaður. Getur það verið, sagði Hanna, að við séum eitthvað að rugla með daga? Einmitt, við vorum viku á undan áætlun! Bara gat ekki verið að eitt stykki sirkus gæti falið sig svona vel í skógi og sinu. Ég hafði samt farið að efast um sjálfan mig eins og Kung Fu pandan gerði fyrst, hér er verk að vinna.... Á maður að segja frá svona....?

Lífið er dásamlegt....

2008-07-27T22:27:00.003+02:00

...ég geri það sem ég vil!

Við höfum virkilega notið undanfarinna daga og nýtt veðurblíðuna til hins ítrasta. Vorum á ströndinni í dag til þess eins (og þó ekki) að geta haldið hitann út - ekki leiðinlegt.

Nú er klukkan orðin hálfellefu að kvöldi og hitamælirinn sýnir að enn er 25° hiti. Mér finnst svo æðislegt þegar veðrið er svona og spurning um að leita að búsetustað þar sem veðrið er svona stöðugt. Einhverjar tillögur??

Knús frá sólbrenndu stelpunni.

Aftur í Danmörkina

2008-07-25T21:46:00.004+02:00

Seint á mánudag komum við aftur til baka frá Svíþjóð eftir ljómandi góða reisu til Mariu og Kjell í Trollhattan. Veðrið var ekki alveg 100% en við létum ekki nokkrar (rosalegar) rigningargusur á okkur fá heldur gerðum sitt lítið af hverju, hingað og þangað. Hér eru helstu atriðin:

endurnýjuðum kynnin við Bam-Bam
fórum í hörmungar A-Evrópu tívolí
borðuðum kebab pizzur (Hanna gat varla beðið eftir að glefsa í þær eftir árs bið)
heimsóttum vatnaskemmtihús í dauðum smábæ þar sem við náðum að hitta á eina bæjarrónan, tvisvar!
unnum nokkra verðlaunapeninga í þrautabrautum orkuveitunnar
unnum ekki í plastandasiglingunni, en það var flott að sjá
fórum á rokktónleika þar sem Baldur vildi vera alveg fremst
Bohus virkið heimsótt sem stóð ósigrað í 350 ár (var reynt 14 sinnum) og á 700 ára afmæli í ár
ofl ofl

Við tókum því rólega á þriðjudaginn á meðan Njörður og stórfjölskylda fór í dýragarðinn Knuthenborg. Miðvikudaginn vorum við í skógarferð með báli, prikbrauði, pulsum og sykurpúðum. Fimmtudag var laaangur dagur í Sommerland Sjælland, frábær garður og tæplega hægt að ná honum öllum þrátt fyrir tæplega 8 tíma dvöl. Í dag var svo haft það gott á ströndinni. Mmmm, ég er að fíla þetta frí. Verst að þegar maður er rétt að komast í (eða meira úr) rytma þá þarf að byrja að vinna aftur, á mánudaginn. Það verður víst að hafa sig.....

Í fríiið....

2008-07-16T23:45:00.003+02:00

Dásamlegt, næsta frílota hófst sl föstudag að loknum vinnudegi. Núna erum við saman í fríi fjölskyldan út 27. júlí. Við skelltum okkur strax niður á Mön á bed&breakfast um 10 km frá klettunum sjálfum. Jónas, Áslaug og börn voru á tjaldsvæðinu og komum við einmitt inn á það í einu hellidembu helgarinnar. Þvílík innkoma við fórum beint í regnstakkana og aðstoðuðum við að tjalda vatnsheldum regndúk yfir tjaldborgina með tilheyrandi stögum og prikum með þrumugnýinn í bakinu. Svo ringdi ekki meir þá helgina.

Við áttum frábærar stundir á tjaldsvæðinu við leik, spjall og grill á laugardeginum og svo voru klettarnir teknir út á sunnudeginum í brakandi blíðu. Við snæddum svo saman á túninu við hlið pakistanísku risafjölskylduveislunnar eftir að hafa trítlað allan þennan risastiga.

Njörður, Kolbrún, börn og (tengda)foreldrar komu svo á mánudaginn. Við erum búin að bauka nokkuð saman; bakken, út að borða og bæjarferð eru kominn á listann. Við stækkum svo ferðaradíusinn eftir helgi þegar við komum heim frá Svíþjóð. Það er nefnilega komið að hinni árlegu reisu til Trollhattan til fundar við Maríu og Kjell. Búið er að pakka og við þrusumst af stað í fyrramálið....

Regndagur

2008-07-11T09:19:00.002+02:00

Í dag er rigning og hversu oft á slíku dögum dettur manni eftirfarandi í hug: "Þetta er svona dagur þar sem maður á að liggja upp í sófa og lesa í góðri bók - uhmmmm."

og viti menn, ég er að spá í að gera það bara. Eina sem vantar bara er að hafa kærastann heima ....

Kolaradó draumar

2008-07-10T18:17:00.002+02:00

Eftir að hafa spænt í gegnum þríleikinn hennar Jane hófst ég handa við að lesa "det grønne port" bókina sem ég keypi í samlokubók samheftaða við "Den hvide verden".

Hér erum við að fylgjast með næsta kafla fjölskyldusögunnar, nefnilega uppvaxtarárum Jane og hennar grallarastrikum. Það verður að segjast að ekki er sami jafni stígandi og spenna eins og í þríleiknum. Bara mallar svona í gegn. Ágæt bók engu að síður og ég kláraði hana.

Jane sérfræðingurinn Hanna tók sig til og pantaði millisafnalán á Koloradódraumnum sem ku vera drelligóð. Þar er um skáldsögu að ræða en hver veit hvaða þætti úr eigin lífi Jane hefur fléttað þar inn. Hlakka til að lesa hana....

Áskorun

2008-07-10T12:48:00.003+02:00

Dagurinn í dag er dagurinn - ég hef sett mér markmið og hlakka til að ná því.

Seiðandi snillingur

2008-07-08T23:37:00.005+02:00

Meðan regnið seytlar hér af húsþökum er upplifunin enn að seytla inn í mig eftir tónleikana með Bonnie 'Prince' Billy fyrr í kvöld. Ég og Hanna fórum saman í tónleikasal tívolísins og fengum tvo hnausþykka og gómsæta klukkutíma með snillingnum og meistarabandi hans.

Maðurinn er snillingur og því fylgir að hann er týpa. Okkur Hönnu datt í hug E-prívat (fyrir þau ykkur sem hann þekkja) þegar hann vaggaði og tvístég á fótunum til skiptis með uppbrettar skálmar í bleikum crocs skóm með tásurnar. Augnayndi.

Tónlistarmennirnir (og konan) sem hann er með eru ekkert slor. Þéttara Kentucky angur-kántrý fær maður varla og indjáninn með ásláttartrommurna og tambórinurnar er af öðrum (anda)heimi.

Will og félagar tóku góðan skammt af Letting Go og Master and Everyone. Eins var meirihlutinn byggður upp af nýju efni myndi ég halda þar sem ég þekkti það ekki. Ég fékk margoft gæsahúð en Will toppaði lagaprógrammið með því að enda það á I see darkness. Svo tóku nú tvö stykki uppklöpp við og rúmum tveimur tímum seinna svifum við út brosandi.

Þetta var ekkert annað en snilld, topp fimm í tónleikaferðum!

Myndræn frásögn...

2008-07-07T18:33:00.004+02:00

.. frá hinni stórfenglegu Lalandia ferð 23.-27. júní sl. Eitt hundrað stykkja myndasería ætti að gefa góða mynd (ha ha) af því sem brallað var....

Tækifæri - passa barn í næstu viku

2008-07-04T18:03:00.003+02:00

Uppfærsla þann 6. júlí: búið er að ganga frá samningum um barnagæsluna. Þökkum þeim sem íhuguðu málið. Á allt eins von á hressum Möltubúa upp á Ísland í febrúar næstkomandi. Vantar kannski skemmtanasjóaða leiðsögumenn til að lóðsa um öldurhús. Ath, hann hefur drykkjuþol á við vísunda. Pissar fyrst eftir 5 lítra bjórs....

Um að gera að misnota aðeins þennan vettvang hér og auglýsa.

Þannig er mál með vexti að einn samstarfsfélaga minna er á leið upp á Ísland í næstu viku. Greinilega hefur mér tekist að selja hugmyndina um að fara upp á sker í viku að finna út úr hvernig svona fólk eins og ég verður til!

Alla veganna, hann fer með konu og 2 ára stúlkubarni sem þau eru að spyrjast fyrir um hvort hægt væri að útvega pössun svona eins og 2 sinnum. Stelpan er vön að fara manna á milli og láta passa sig þannig að það er víst ekki vandamál. Þau eru öll Bandaríkjamenn þannig að Ella ætti að getað babblað ensku upp að einhverju marki.

Ef þið vitið um einhvers konar þjónustu sem býður upp á slíkt (í tengslum við hótel/líkamsræktarstöðvar) þá megið þið endilega hafa samband við okkur (í tölvupósti/síma). Ekki síður ef þið mynduð sjálf, eða einhvern sem þið þekkið (frænku, frænda, ....), sem myndi hafa áhuga á að passa Ellu litlu í næstu viku. Að sjáfsögðu eru laun í boði.

Endilega hafið samband ef þið eruð áhugasöm.

Frábært!

2008-07-01T21:29:00.002+02:00

Til hamingju íbúar Flóahrepps - mikið er ég ánægð með ykkur!

Knús frá Blöbbý

Jæja

2008-06-21T22:10:00.000+02:00

.... þá er aldrei að vita nema það sé að fjölga ......

Makedónía, hér komum við

2008-06-20T21:17:00.002+02:00

Loksins létum við verða af 2 ára draumkenndum samræðum um að fara í ferð suður til balkanlandanna. Við erum búin að kynnast svo mörgu afburðafólki frá Serbíu, Svartfjallalandi og Makedóníu að mann klægjaði að fara þarna niðureftir og upplifa menninguna.

Þegar Aleksandar sendi okkur í síðustu viku boð í brúðkaup sitt í september suður í Makedóníu, var allt sett á fullt. Nú var þetta of gott tækifæri til að sleppa. Marjan ætlar að lóðsa hinn alþjóðlega hópinn (Ísland, Pólland, Malta, Serbía og e.t.v. fleiri þjóða kvikindi) um nágrenni Kumanovo. Niðurtalning er hafin....

Úps

2008-06-17T13:46:00.003+02:00

Ég get ekki annað hér en reynt að bæta fyrir gleymsku mína en ég hef gleymt að senda nokkrar afmæliskveðjur.....

Elsku Gummi, Harpa og Iðunn Ösp - til hamingju með dagana ykkar!!

og Sveinn... til hamingju með þinn á morgun :-)

Knús
Hanna

Þjóðhátíðardagurinn 2008

2008-06-17T10:33:00.003+02:00

Gleðilegan þjóðhátíðardag!

Vona að allir séu landi og þjóð til sóma uppáklædd í íslenska þjóðbúningnum og í gúmmítúttum.

Man enn eftir dansleik á planinu við félagsheimilið í Þorlákshöfn þegar ég var kannski 9-10 ára. Geðveikt stuð! Og það var meira segja fengið "hljómsveit" úr Reykjavík - það var soldið stórt.

Hey hó jibbí jei og jibbí jei .........

Uppskriftir að hamingju

2008-06-15T09:29:00.003+02:00

Já ég og Hjörtur snöruðum fram gómsætum heimilismat upp á klassíska mátann við Hillerödgade í gær. Meðan krakkarnir horfðu á víðóma Toy Story 2 stóðum við hlið við hlið, suðum grænmeti og kartöflur, steiktum lauk og buff og Hjörtur galdraði fram bernaise frá grunni. Algert sælgæti sem hefði sæmt sér á hverju heimili: hakkeböf med lög, hvaða Dani myndi segja nei við því!

En þetta leiðir til uppskriftar nr 2 í hamingjuuppskrftabók okkar Hjartar. Hér eru þær fyrstu tvær, athugið að hér er einfaldleikinn í fyrirrúmi:

Uppskrift að hamingju #1 (grillað af Hirti í Rundforbiparken):
1 Kg nautalund
1 flaska rauðvín
1 L ís

Uppskrift að hamingju #2 (steikt á 4. hæð að Hillerödgade)
1 kg nautahakk
1 kg laukur
1 L bernaise

Eldist með ástríðu, neytist með nautn